zondag 27 november 2016

Een voorbeeld van omgekeerde intolerantie.





Hieronder volgt een korte discussie die ik had op FB met een man van Afrikaanse afkomst. Een jonge man, een boze man, geloof ik. Absoluut geen domme man, een man met diepgang, zou ik denken. Een die mij 'chanteert' door mijn leven over de schutting te gooien als ik niet gauw een witte piet organiseer of, liever nog, het hele feest afschaf.
Dat gaat niet gebeuren. Ik heb namelijk een eigen mening, al heel lang ook een met diepgang, een voor verandering voor mijn kleinkinderen n die ik leer om een eigen mening te kweken. Die het verschil in kleur niet herkennen, ze hebben alleen vriendinnetjes en vriendjes.

Ik snap de boosheid van veel gekleurde mensen. Ik snap alleen niet waarom de wraak gericht is op een feest voor kinderen. Of is dat lekker makkelijk?  Er zijn ook nog ene mevrouw S. en ene meneer Q. die vinden dat ik door het stof moet. Gaat ook niet gebeuren.  Natuurlijk is slavernij fout, natuurlijk is discriminatie fout. Maar denk nou alsjeblieft niet dat de witte mensen tot in den eeuwigheid moeten bloeden voor  slavernij of discriminatie.  Dan bloeden we daar allemaal voor, elke kleur. Of we bloeden geen van allen. Dat kan ook. Gekleurde mensen discrimineren net zo veel, laten we vooral de discriminatie an sich bespreken en niet alleen de losse items die voor velerlei uitleg vatbaar zijn.


Hieronder probeer ik mijn mening over te brengen, een mening die niemand hoeft over te nemen want het is mijn persoonlijke mening. Heeljammer, hier heeft de boosheid van mijn 'tegenstander' de overhand en is hij niet ontvankelijk voor een andere mening. Hij blijft hem overspoelen met een sausje dat niets over mij zegt.
Het zal dan ook niet helpen als ik zeg dat ik heel goed weet hoe discriminatie voelt. Ik ben immers vrouw, een stevige vrouw bovendien. Een keer raden wat ik naar mijn hoofd krijg als ik op de tenen ga staan van een persoon zonder opvoeding.

Ik vermoed dat de boosheid genetisch wordt als je maar vaak genoeg stokken zoekt om mee te slaan. Of die stok nu slavernij heet of zwarte piet.  Ga de dialoog aan en leer van elkaars mening. Maar leren wil niet zeggen dat je de mening van de ander moet overnemen, het wil zeggen dat je er uit haalt wat je nodig zou kunnen hebben om samen te kunnen leven. Genetisch wordt het ook als je je jonge kinderen voert met discriminatie en je boosheid.  Doe dat alsjeblieft niet.  Zij zijn de toekomst.

Mensen, boos zijn is prima, reageer je af op hen die jou tekort doen, die je bedreigen, je  discrimineren en die  in hun onwetendheid alles ontkennen. Niet op de mensen die samenleven met iedereen ongeacht hun afkomst, kleur of kleurloosheid, dat zijn er veel meer. Als je strijd gaat voeren met je partners blijf je heel eenzaam achter, echt.


De post:

- Eindelijk de kogel is door de kerk.......mijn dochters geloven niet meer in Sinterklaas. "Papa, weet je dat Sinterklaas een acteur is?" Mijn mond viel open. De tijd is nu aangebroken om hen te onderwijzen over de onschuldige kinderfeest en de grote mensen achter de scherm die de script schrijven. Ik beloof jullie dat zij worden de nieuwe schrijvers van een nieuwe script. Zij gaan het verhaal beter vertellen dan jij en ik.
Leuk

-Oh wat jammer. Nu mis je een stukje geheimzinnige pret šŸ˜Š

- Ik heb nooit van de pret genoten....de kids wel. Eindelijk blij dat het achter ons

- Jammer het is voor mij een feest vol jeugdherinneringen. Ik geniet nog steeds met mijn kleinkinderen mee.

-Het is en blijft een mooi concept voor een kinderfeest. Maar helaas zijn velen die het anders ziet. De racistische karikatuur van de figuur zwarte Piet viel mij ook op dit jaar als ze tegen de kinderen praten. Stel voor dat jij dezelfde accent hebt en ook op Piet lijkt.....

- Onze Pieten spreken Spaans, mijn kleinkinderen zijn driekwart Spaans en ik zie Zwarte Piet niet als een racistische figuur maar gewoon als de Spaanse helpers van een oude bisschop die op zijn naamdag cadeautjes aan de kinderen schenkt. In Spanje vierden we Reyes (drie koningen) en in Engeland Christmas. Ik ben een ongelovige. Maar ik houd van deze traditionele feesten.
Het is als met de tekening van mijn moeder voor jou. ( red. komt uit een andere discussie) Ik snap dat het niet leuk is voor je, als je verteld wordt dat het een racistisch feest moet zijn vanwege Zwarte Piet. Onze Pieten heten Pedro, Juan y Pepito. De laatste haalt de grapjes uit en maakt surprises.
Mijn kindjes willen graag met Pedro mee naar Spanje. Ze zijn dol op het feit dat hij tegen Sinterklaas zegt dat alle kinderen lief zijn geweest.
Vroeger vierde ik Sinterklaas met collega's en vriendinnen. Waarvan enkele uit Suriname en Curacao komen. Alle kinderen werden geschminkt en alle kinderen waren daar gelukkig mee. Ik heb geen idee wie deze populaire hetze is begonnen, racisme is in  mijn omgeving verboden en ik maak daar felle aanmerkingen op als ik het hoor. Sinterklaas is gewoon geen racistische beweging maar een feest. En degene die iets vervelends over jouw afkomst zegt krijgt met mij aan de stok.

 - Ik twijfel niet aan je ervaring dat je Sinterklaasfeest een pracht feest vindt. De enige wat ik ook aan je kan vragen is niet de ervaring van anderen dat de karikatuur zwarte Piet kwetsend is in twijfel te trekken. Alleen op deze manier kan het feest niet alleen voor jou een pracht feest, maar ook voor iedereen.

tekening  2016, kleindochter van 6 jr.
-Ik respecteer iedereen zijn mening en wellicht gaan mijn kleinkinderen het in de toekomst aanpassen. Niemand heeft gelukkig last van ons feest. Ik ben overigens erg flexibel maar pas me nooit aan, aan de publieke opinie, totdat ik daar enig nut van inzie.
Helaas worden we het niet eens. Dat is niet erg denk ik als ieders mening gerespecteerd wordt. Niemand hoeft van mij Sinterklaas te vieren zoals ik dat doe. Ik hoef het ook niet te doen zoals anderen dat graag willen. 6 december is het niet belangrijk meer.

-Ik neem geen individu kwalijk voor het graag vieren van Sinterklaas met zijn zwarte knechten. Maar de overheid en de instanties dat uit de koloniale tijdperk actief waren met slavernij moeten het beter weten en stoppen met financieren van een feest die een deel van zijn onderdanen kwetst. Jij als Gavi Mensch kan gewoon doorgaan met vieren.

- Wat je niet begrijpt, denk ik, dat Zwarte Piet voor ons niet zwart is maar Zwarte Piet en dat ze ook geen knechten zijn maar hulpjes van een oude man. En voor de slavernij voel ik me echt niet verantwoordelijk. Bovendien zijn er net zoveel blanke slaven verkocht of misschien nog wel meer. Vrouwen die in de gedwongen prostitutie zitten zijn 'blanke slavinnen'. In Saudi ArabiĆ«  (o.a.) hebben ze vandaag de dag nog slaven, mensen uit AziĆ«. Ik hoop dat, als jullie dan toch protesteren ( wat een recht is ), dat jullie die slaven dan ook ter sprake brengen. Slavernij is natuurlijk uit den boze. Maar ik neem ook niet alle moordpartijen en alle oorlogen op mijn rug.
Verder heeft de overheid geen onderdanen maar zijn wij het, de bevolking, die in vrijheid uitmaken hoe ons leven er uit ziet. In vrijheid en via democratische weg geregeld. Het woord onderdaan komt van onderdanig, een woord dat niet bij de volksaard past.

 -Empathie is niet te leren. Je hebt het of je hebt het niet. Het is niet mijn bedoeling om je te dopen in andermans ellende, of je te wijzen op de duistere kant van het verleden. De slavernij is niet je zaak, waarschijnlijk de holocaust ook niet. Aandacht besteden aan deze gruwelijke daden van de mensheid is niet je ding. Jij mag het zwarte Piet feest behouden en vieren. Je mag ook de slavernijverleden ontkrachten. Het is je goed recht als mensh. Ook mijn goed recht om de mensch te wijzen op het verre verleden. Respect.

 -Ik vind het belerend en je hebt geen idee hoe empathisch ik wel of niet ben. Ik zeg tegen jou niet dat je moet doen wat ik prettig vind. Respecteer mijn mening ook. Het gaat niet meer om empathie voor de medemens maar om een soort wraak over jaren van discriminatie (die ik overigens wel kan invoelen). Zwarte Piet is een stok om mee te slaan. Ook dat begrijp ik. En eigenlijk zouden we deze discussie nog eens face to face dunnetjes over moeten doen. Dat komt nog wel in de toekomst. Ik blijf mij (zoals ik meer dan 40 jaar doe) bezig houden met de mensen om mij heen, welk naam ze zo ook hebben. Ik laat het hierbij. Ik moet de schoencadeautjes van mijn kleinkindjes nog inpakken. Een lekkere avond verder.

- Ik herhaal gewoon de dingen die je zelf zegt.....geen disrespect. Laten we een keer face to face van gedachten wisselen. Fijne avond met je klein kind.

- Je herhaalt niet wat ik zeg, je legt me zaken in de mond die ik nooit gezegd zou hebben. Ik zie dat je mijn opmerkingen niet leest. Ik zei "voor de slavernij voel ik me echt niet verantwoordelijk" dat wil niet zeggen dat discriminatie mijn zaak niet is.
En ik denk dat je nog eens een nacht moet slapen over wat je me in de schoenen schuift, allemaal jouw woorden. Dat zegt iets van je: {De slavernij is niet je zaak, waarschijnlijk de holocaust ook niet. Aandacht besteden aan deze gruwelijke daden van de mensheid is niet je ding. Jij mag het zwarte Piet feest behouden en vieren. Je mag ook de slavernijverleden ontkrachten. Het is je goed recht als mensh. Ook mijn goed recht om de mensch te wijzen op het verre verleden. Respect.}
Als je zo leest en vertaald betekent dat ,dat je respect niet gemeend is en dat je boos wordt op iedereen die er een goed gefundeerde andere mening op na houdt. Dat is niet echt fraai 

-Je hebt je zegje gedaan en ik ook de mijne. Het is sociaal media. Het is nu aan de e lezers om te bepalen of ik woorden in je schoenen schuif. Einde.

-Dat is goed, ik heb een deel van deze discussie naamloos gekopieerd en zal hem ook door anderen laten lezen. Ik houd je op de hoogte.


Graag commentaren onder het blog of op FB.




© Gavi Mensch/ Eveline van Donkelaar
Nederland BV 25-11-2016.




Update: 27-11-2016
De jongeman heeft mijn blogs duidelijk niet gelezen. Ik maak er ook niet zoveel reclame voor. Misschien moest ik dat ook maar eens gaan doen. Maar ach, denk ik dan, wie ben ik om mijn blogs belangrijker te vinden dan ze zijn.

.

woensdag 16 november 2016

De truc met de kruk.




Degelijke ouderwetse krukjes met 4 poten, veiliger om op te zitten, makkelijk weg te moffelen als je ze niet nodig hebt maar ook leuk om te laten staan en complimentjes te oogsten.




Benodigdheden:

2 Krukjes van de kringloop. Let op, dit is een gewilde vintage meubelstijl maar meestal zijn de zittingen kapot en mogen ze niet meer kosten dan hooguit €7,50 per stuk. Ik vond deze van €5,- voor €3.50 per stuk, met een boze blik op de zitting krijg je er nog wel eens iets vanaf.

1mt. Tafelzeil,de dikke uitvoering met textiel achterkant; dit was een couponnetje van €6,- en ik heb er ongeveer de helft van gebruikt. Ik koop het zeil ook wel bij de kringloop.

Wat lichte vulling indien nodig. Ik gebruikte non-woven doekjes
 Verdere benodigdheden....


Een nietapparaat en nietjes
Een tube lijm
Een stuk elastiek
Een goede schaar








Laten we stellen dat ik inclusief nietjes en lijm €11,- heb uitgegeven om 2 nieuwe krukjes te fabriceren. Door het tafelzeil zijn ze prima te gebruiken in de badkamer en in de keuken. Morsen mag!

En als je het motiefje zat bent, tafelzeil eraf en stofje erop!






©Gavi Mensch
Maastricht 15-11-2016

.

vrijdag 28 oktober 2016

Gastcolumn Chawwa Wijnberg Ambitie Samsom



Ambitie


Als ik naar hem kijk, zie ik een hard kwakende kikker. Diederik Samsom. Pas geleden hoorde ik hem zeggen dat hij zo’n brandende ambitie heeft. En daarna nog wat flauwekul dat hij die ambitie voor zijn partij heeft en om het goede te doen voor mensen.

Hij heeft een brandende ambitie. Daar gaat het om. Kikkerkoning van zijn eigen moddersloot. Naar mijn idee is hij blind voor zijn reĆ«le omgeving. Ach ja, die leden komen wel weer terug als ze maar goed naar hĆØm luisteren. Hij gelooft  het zelf.

En dan wil hij samen met Groen Links, want dat is goed voor ze. Goed voor hem bedoelt hij. Voor zijn brandende ambitie. Groen Links is nu groter dus het zou hem goed uitkomen. Ha ha. Het is geen wonder dat in zijn partij geen vrouw zin heeft om het tegen hem op te nemen. Hij rebbelt ze plat.

Weet je nog hoe hij met zijn lief gezinnetje op tv kwam met zijn gehandicapte dochtertje? Niet lang daarna verliet hij zijn gezin voor een opgeverfde juffouw.
Macht corrumpeert. En daar word je blind van.

Dat hij nu leuke dingen voor de mensen wil gaan doen, ach hemel, denkt hij nou echt dat we vergeten zijn hoe hij samen met meneer Tefal alles weg heeft bezuinigd? Eigen risico’s voor zieken omdat de farmaceutische industrie en de verzekeraars dat zo fijn vinden. Man, doe je ogen open, jij daar op je pompeblad. Kwaak kwaak kwaak.

En die fijne handelscontracten die zo goed zijn voor het grote bedrijfsleven. En dat die ene nog overgebleven socialist in Walloniƫ zijn poot dwars zet. Wat vindt hij daarvan?
Hij heeft zijn kans gehad om met linkse partijen iets aardigs te doen, maar nee hij wilde pragmatisch. Lekker bejaardenhuizen sluiten. Hoge eigen bijdragen. Hij kan dat wel betalen, met zijn salaris.

Ziet hij die anderen niet?
Ja maar, zegt hij, hij gaat luisteren bij de mensen. O ja? Maar wat hoort hij dan?
Hij kwaakt er dwars doorheen met zijn megalomane goede plannen.
Zijn ex-vrouw zit thuis met dat gehandicapte kind. Komt hij helpen? Heeft hij daar tijd voor met zijn gebrand en zijn ambities.

Ik vraag het me af.




©Chawwa Wijnberg
28-10-2016





Vrijdagcolumn overgenomen met toestemming van de auteur.


zondag 25 september 2016

Narcisme 4 de narcistische woede.



Wat is een 'narcistische woede'?


Sommige mensen ontploffen over dingen waar een 'normale persoon' nooit zo boos over zou zijn. Niet het boos worden op zich, maar boos worden over zaken waar een normaal mens niet zo boos over zou worden, is een duidelijke alarmbel dat de persoon niet normaal is! De narcist zoekt bewust conflicten op. Zolang haar ego en eigen belang voorop staan, kan het goed gaan. Op het moment dat haar imago op het spel staat, of nul aandacht krijgt, is het gevolg: narcistische woede.


In een goede relatie proberen we bij een conflict tot een oplossing of compromis te komen. Maar bij een narcist gebeurt precies het omgekeerde.
Haar frustratie leidt niet tot onderhandelingen, maar tot dreigementen en druk uitoefenen. Zij kan niet tegen frustratie. In de psyche van de narcist is jouw weigering om toe te geven aan haar macht, een frustratie die veel meer is dan zomaar een tegenslag. Zij komt er bijna niet overheen en kan zich al helemaal niet aanpassen.

De angst / frustratie-connectie
Voor de narcist is manipulatie de enige manier om zich veilig te voelen en de baas te zijn. Hoe zelfverzekerd hij ook lijkt, meestal past hij het misbruik en de emotionele chantage toe vanuit een diep gevoel van angst. Als jij gehoorzaamt zodra zij met haar vingers knipt, kan hij zich machtig voelen. Doe je dat niet, raakt zij onherroepelijk gefrustreerd en volgt er een woede-uitbarsting.

Verschillende maskers
Het zal ook maar zelden voorkomen, dat een narcist haar woede op een normale manier oploopt of afkoelt zoals dat bij een normaal mens gaat. Met andere woorden; in de nacht is zij nog vol woede en drama en de volgende ochtend is er soms ineens geen vuiltje meer aan de lucht. Met haar woede is zij uit op het zaaien van verwarring. Zij schakelt van het ene masker over op het andere masker en doet alsof het niet gebeurd is. Zij is een en al glimlach en zacht de volgende dag. Niemand zal nog geloven dat dit de razende maniak is van de avond ervoor.

Wat veroorzaakt een narcistische woede?
Misschien ben je van mening dat het op de een of andere manier jouw schuld is dat de narcist je zo behandelt. Je speurt in je hersenen, naar wat je hebt gedaan om deze wrede behandeling te verdienen. Maar het gaat nooit over jou. Wat je gedaan hebt, is weigeren om tegemoet te komen aan haar onrealistische behoeften om haar onvoorwaardelijk te bevestigen.

Narcistische woede is een reactie op narcistische verwonding. Narcistische woede is gebaseerd op angst en kan zelfs voortduren nadat de dreiging is verdwenen. De woede is gericht op de persoon die haar dit gevoel geeft, de woede is onsamenhangend en onrechtvaardig. Tijdens de woede kan zij schreeuwen, feiten omdraaien en ongegronde beschuldigingen uiten.

'Out of the blue'
Er is nog een belangrijk verschil tussen normale woede en narcistische woede. Wanneer een normaal persoon boos op je wordt, dan laat hij je ook precies weten wat je deed, wat hem zo boos maakte. Als een narcist boos op je wordt, komt haar woede niet alleen 'out of the blue', zij vertelt je amper wat je hebt gedaan, om haar te zo kwaad te krijgen, hoewel zij natuurlijk altijd wel een tekortkoming bij je zal proberen te vinden.

Wat kun je doen om ervoor te zorgen dat zij gelukkig blijft?
Niets! Er is niets wat je kunt doen. Het is onmogelijk, zij is niet normaal. Bij normale mensen moet je daadwerkelijk iets doen om ze zo boos te krijgen. Ze doen het niet met strategische woede-uitbarstingen. Mensen die dit wel doen, hebben een stoornis.

De 'stiltebehandeling'.
 Men gelooft dat narcisten twee lagen van woede hebben. De eerste laag woede kan worden gezien als een explosieve woede en de twee specifieke geĆÆdentificeerde vorm van narcistische woede is de passief-agressieve woede. De explosieve vorm is een duidelijke woede, waarbij bijvoorbeeld schade aan voorwerpen of personen wordt toegebracht en verbaal misbruik wordt gepleegd. De passief-agressieve soort is meer mokkend of zij negeert het doelwit van haar woede.

Wanneer de narcist iets niet bevalt, als zij haar zin niet krijgt, of haar ego wordt gekrenkt, dan kan zij je straffen door je soms uren of soms zelfs dagen te negeren en geen woord te zeggen. Deze vorm van de passief-agressieve soort woede noemen we de zogenaamde "stilte behandeling".

Weglopen en negeren?
Hoewel je waarschijnlijk het bewijsmateriaal hebt gezien van hoe gestoord de narcist is, tijdens haar woede-uitbarstingen, wil je dat waarschijnlijk niet laten merken om haar niet te kwetsen en om jezelf te beschermen. Dus, speel je het spelletje mee en in het vervolg geef je geen enkele kritiek meer. Door dan maar weer, je mond te houden, leg je de basis voor nog meer misbruik en woede uitbarstingen. De narcist denkt dat zij er toch wel mee weg kan komen. Jij kruipt hierdoor steeds meer 'in je schulp' en zij gaat zich steeds machtiger voelen. En dat zal zij laten merken ook....

Wat kun je doen als zij klaagt en raast?
Je kunt alleen dit patroon doorbreken door in te zien dat er voor emotionele chantage twee mensen nodig zijn. De narcist kan je alleen emotioneel chanteren met haar woede-uitbarstingen, als zij de juiste manier bij je heeft gevonden om dat te doen. Veel belangrijker dan haar gedrag te proberen te veranderen is de moed en het doorzettingsvermogen hebben, om jezelf te doorgronden en je houding tegenover de narcist aan te passen. Door steeds toe te geven, aan wat dan ook, leer je haar in feite hoe zij je emotioneel kan chanteren. Als je haar blijft belonen voor dat gedrag, zal zij het blijven doen. Je moet haar leren hoe zij jou moet behandelen!

Om de narcist te kalmeren zijn er een aantal dingen die je kunt doen:
Het eerste wat je kunt doen in een situatie waarin je je voelt aangevallen, is om haar te vertellen dat je de kwestie niet met haar bespreekt, tenzij zij er normaal over kan praten, zonder jou aan te vallen. Hierin moet je voet bij stuk houden. Natuurlijk, is het 't beste als je dit op een rustige toon kunt doen zonder haar terug aan te vallen. Dan is de rest aan haar. Natuurlijk is dit makkelijker gezegd dan gedaan, maar het is iets om continu aan te werken. Houd voet bij stuk.

Indien je wordt aangevallen is het meestal beter niet te reageren, maar je moet jezelf zeker niet als een deurmat laten gebruiken! Het is nuttig in deze situaties om terug te stappen en de beginselen onthouden. Haar gevoelens en waarnemingen zijn iets wat je niet kunt controleren, jij kan wel zelf bepalen hoe je reageert op haar!

Hoewel negeren vaak het beste is, kan het zijn dat de beledigingen zo groot zijn en het misbruik zo ernstig is, dat je wel moet reageren om de situatie rustig te krijgen. Het is dan voldoende om de narcist met zijn eigen gedrag te confronteren. De narcist wordt door dezelfde wapens getemd die hij gebruikt om anderen te onderwerpen. Het spookbeeld van verlaten worden overheerst al het andere. Dus dan neemt zij afstand van haar woede en wordt zij rustig.

Neem het niet te persoonlijk
Het goede aan het accepteren van het feit dat je met iemand met een persoonlijkheidsstoornis te maken hebt, is dat je zult merken dat haar woede helemaal niets met jou te maken heeft. Haar narcistische woede is niet persoonlijk naar jou gericht. Jij bent het slachtoffer omdat jij toevallig op dat dichtbij bent. Ben jij het niet, dan is er wel iemand anders die haar woede over zich heen krijgt.
Als je door een slang gebeten wordt, dan neem je dat niet persoonlijk. Hetzelfde geld bij een narcist. Neem het niet persoonlijk, het heeft niets met jou te maken. Het is haar stoornis, het is haar angst. Jij was toevallig in de buurt, dat is alles!



Bovenstaande tekst is ook te vinden op de site van Mjon.
ILaatste update: 14-05-2016
Gepubliceerd: 02-01-2010
Website: http://mens-en-samenleving.infonu.nl/man-en-vrouw/57518-wat-is-een-narcistische-woede.html


Samenvatting:
(Voor onze casus heb ik  hier alleen het gebruik van de mannelijke vorm veranderd in een vrouwelijke vorm).

Er is uitgebreid gediscussieerd over de bevindingen zoals hierboven beschreven.
De meesten van ons waren het er over eens dat dit stukje over de narcistische woede heel veel bruikbare handvaten heeft geboden om, bij het omgaan met een narcist, jezelf intact te houden en de woede nooit op jezelf te betrekken.

In het ergste geval is een spoedoverleg met collega's en andere zorgverleners noodzaak. Specifieke voorzorgsmaatregelen zullen dan genomen moeten worden om de verpleegkundigen te kunnen beschermen tegen aanvallen. Het werken in de
psychiatrische zorg moet nooit een persoonlijke bedreiging vormen.
Het is ook noodzakelijk dat alle collega's Ć©Ć©n lijn trekken. Het manipulatieve gedrag van narcisten kan een wig drijven in het teamwerk en de zorgverlening in gevaar brengen.
In de thuiszorg gaan verpleegkundigen nooit alleen naar deze cliƫnten als zij zich in zo'n woedesituatie bevinden. De onwaarheden en zelfs de verbale agressie kunnen ons in een verkeerd daglicht zetten tijdens het normaal uitoefenen van ons werkzaamheden.

Bij het uit de hand lopen van de woede-uitbarsting vertellen we de cliƫnt dat we naar buiten gaan en daar de politie of de ambulance bellen. Voor onze veiligheid maar zeker ook voor die van de cliƫnt

Met dank aan Mjon.


©Gavi Mensch
Omgaan met manipulatie.
Nederland BV, 16-3-2013



Update:
Gepubliceerd op 8 nov. 2014
Compilatie van NOBCO landelijke bijkomst over ‘Narcisme & Coaching’ door Prof. dr. Liesbeth Eurelings (klinisch psycholoog-psychotherapeut en werkzaam als bijzonder hoogleraar aan de universiteit van Leiden) gaat in op de vraag wat narcisme is, hoe het ontstaat, hoe je het als coach kunt herkennen bij een cliĆ«nt en met welke valkuilen iemand met narcistische problematiek op zijn werk en daarbuiten geconfronteerd kan worden.


Blogs (van slachtoffers) over stalkende narcisten:


http://maydanasgedachtenkronkels.blogspot.nl/




.
















Het verhaaltje van OCD en de 7 schoonheidjes



Ook zoiets, de man heeft last van OCD!

Want hoe noem je een man van nog geen veertig die alleen op een kleine etage woont en negen keer per week stofzuigt, soms zelfs twee keer per dag?

Die als zijn dochtertje van twee komt slapen (en pas na 21.00 naar bed gaat) elke avond wel vier keer achter elkaar met luide stem 'slaap kindje slaap' zingt, zo hard dat de dochter na een uur nog wakker is en ik al twee keer ingedut ben?

Die met zijn dochtertje uit eten gaat omdat hij de keuken van zijn flatje vies vindt?
(de vorige bewoners waren mensen die het huis en de keuken altijd pico bello hadden, dus daar ligt het niet aan).

Die zo hard telefoneert dat het hele huis meeleeft met zijn perikelen (agressiebeheersingscursus, bedstee verhalen, scheidingsgesprekken) en als hij daarop attent gemaakt wordt, denkt dat we van de CIA zijn en dat we hem afluisteren?

drogende huisraad op het platte dak
Die zijn boxspring onderstellen naar beneden sleept, ze op de binnenplaats helemaal stofzuigt en reinigt met een stoomreiniger, waarna hij de hele bedoening weer naar boven sleept?

Die maar zelden douchet en vreemd ruikt in het voorbijgaan (de douche maakt echter zo'n herrie, dat je blij bent dat hij niet zo schoon op t lijf is)?

De man heeft er letterlijk zijn handen vol aan; baantjes die drie dagen of minder duren, vullen je dagen niet. De matrassen staan nu zoals elke week buiten het raam te drogen van de stoombeurt.
Het vloerkleed ondergaat dezelfde marteling.
Hij verschuift de hele dag meubelen en dat terwijl zijn flatje nog geen 40m2 is.

Op het ogenblik is de activiteit in de kleine slaapkamer het grootst.
Op zijn pantoffels met zware zolen en stalen neuzen loopt hij van hot naar haar. Als je kilometers wilt maken in zo een balzaal moet je aardig wat keren op en neer, dat begrijp ik volkomen.

De vloer in zijn bacterievrije paleis wordt gezogen en nog eens gezogen als het kindje weg is. Hij gaat ook zelden met haar naar buiten en zit soms wel 2 volle dagen op zijn verdieping. Wat daar het nut van is weet ik niet, zou hij niet te ver weg mogen?

Af en toe komt een jonge vrouw het kindje halen en brengen. Ze lijkt zinnig zegt in tegenstelling tot pappie altijd vriendelijk gedag en soms lijkt ze in dubio te staan of ze wel zal aanbellen. Ik kan me daar alles bij voorstellen.

gezamelijke binnenplaats met de
huisraad van de  schone man
Het leven met OCD is voor eigenaar van de stoornis moeilijk; veel moeilijker is het voor ouders, kinderen, collega's en de buren. Vervelende bijkomstigheid is dat de man niet zo vreselijk begaafd is maar denkt dat hij Einstein is. Dan wordt het moeilijker om met zo iemand samen te leven te werken of 'rustig ' in een gebouw te wonen.

In de zorg zijn deze patiƫnten, zeker als ze in een ziekenhuis liggen, niet eenvoudig rustig te houden. Ze maken zich zorgen om bacteriƫn en virussen, om de handen van de verpleging en brengen soms hun eigen beddengoed mee. Ze zijn angstig en slecht behandelbaar op een conventionele manier.


Het ligt vaak aan het inlevingsvermogen van de behandelaar en het verpleegkundig personeel of de patiƫnt wel toekomt aan de behandeling voor elke ander ziektebeeld dan OCD.

De film 'As good as it gets' zou dan ook best voor opleidingsdoeleinden gebruikt mogen worden.

Enfin, het zijn zware tijden. Gelukkig heb ik mensen en menschen om me heen.
En ben ik een optimiste met nog mentale kracht voor 10 en fysieke voor 6.
En is het met een dot humor best dragelijk op deze wereld.



©Gavi Mensch
Maastricht 23-9-2016



.

woensdag 21 september 2016

Naamschuilkelder



Soms ben je gedwongen jezelf een beetje te verschuilen.
Jarenlang heb ik een internet stalker gehad en die heb ik geloof ik nog steeds, ik weet het niet, ik Google niet meer op mijn eigen naam. Wel is het vervelend omdat ik kinderen en familie heb met die achternaam. Maar ik kan daar verder niets tegen doen.
Stalkers zijn 'gekkies' met een trauma, denk ik dan.
Een zo ingeburgerd pseudoniem dat mijn nicht me nog net geen Gavi noemt. ;-)

Oi oi! Eerst kreeg ik allerhande fanatieke Palestijnenfans over me heen omdat de naam 'te joods' was. Meulenbelt & Co, heb ik toen maar snel geschrapt van mijn lijst. Daarna de 'gewone niet begrijpende antisemieten'. Die heb ik ook geschrapt. Dat gebeurde voornamelijk op Twitter.

Nu is het al zover dat ik berichtjes krijg van mensen die mijn naam o.a een grote leugen vinden, bedrog en misleiding:
"Vuile teef, mishandelaar,. je krijgt de politie op je dak.....  
Marteling, u bent strafbaar een misdadiger...."

Joodse namen zouden alleen voor Joodse mensen zijn.
Maar wat zijn Joodse achternamen? Polak of Cohen? Ja, en nog veel meer die niet eens Joods of Jiddisch klinken maar polderhollands. Onder deze link een ris met Nederlands-Joodse achternamen.  
En zie, de naam Mensch staat er niet bij.

Om hen in te wijden in mijn hersenspinsels heb ik onderstaand blogartikeltje mee gestuurd.

Dat konden de personen in kwestie niet lezen, met excuses waarom ze dat niet konden. Nu is het zelfs voor slechtzienden mogelijk om een voorleesapplicatie of braille aanpassing te instaleren. Het feit dat ze wel onbeschofte zeur e-mails konden schrijven vond ik dan ook verbazingwekkend. Maar ik houd rekening met de gemoedstoestand van de schrijvers.

Ik weet dat veel mensen van net in of net na de oorlog getraumatiseerd zijn, de tweede generatie heeft het hard te verduren gehad, zeker als hun hele familie vermoord is. Zeker als die families of familieleden o.a. Joods waren, in het verzet zaten, Roma, homo of gehandicapt waren. Het vermoord worden en getraumatiseerd zijn is geen alleenrecht van een bepaalde groep. Vandaag de dag zijn er moordpartijen en zuiveringen aan de gang die kopieƫn zijn van de gruwelen van de Tweede Wereldoorlog. Wat niet wegneemt dat de trauma's van de tweede generatie er nog steeds zijn, gruwelijk en tastbaar.

Maar lieve menschen, laat anderen doen waar ze behoefte aan hebben of wat ze leuk vinden mits ze met hun pseudoniem niemand leed berokkenen.

Ik vind Mensch persoonlijk een prachtig woord. Ik schreef er al eerder over. 

Ook in de dissertatie van mijn dochter (Dr. in Neurosciences):

To be a perfect mensch is a burden, 
to be a normal mensch is boring and 
to be yourself, a perfectly normal mensch, is difficult but totally satisfying!

Misschien dat het dan duidelijk is?

©Gavi Mensch
Maastricht, 21-9-2016

.




woensdag 31 augustus 2016

Burge-meesterlijke leugens




Echtgenoot burgemeester redt samen met omstanders leven.
Gepubliceerd: 01-11-2015 10:08 door RTV Maastricht.
Laatste update: 03-11-2015 07:33

Tijdens de jaarlijkse dodenherdenking bij de Algemene Begraafplaats aan de Tongerseweg heeft de man van burgemeester Annemarie Penn zondag samen met andere aanwezigen reanimatie en eerste hulp verricht toen een van de leden van het Maastrichts Mannenkoor een hartinfarct kreeg.

Tijdens de ceremonie kreeg een van de zangers van het aanwezige koor een hartinfarct. Olaf Penn die met zijn echtgenote Annemarie Penn de bijeenkomst bijwoonde, was een van de eersten die eerste hulp in nood verleenden. Penn is gepensioneerd hartchirurg en zijn oude professie kwam goed van pas. De zanger is in kritieke toestand naar het ziekenhuis overgebracht.





Beste redactie, hier onder nogmaals het bericht dat ik hier geplaatst had en jullie verwijderd hebben:
----------------------------
Beste redactie,
Tot onze grote verbazing lezen wij bij u op de website het stukje over de
echtgenoot van de burgemeester die iemands leven gered heeft.
Schandalig dat een burgemeester over iemand anders leed publiciteit
probeert te krijgen.....
Wij, John Snijders en Yvonne Snijders-Buntinx, waren omstanders die naar de
Staar kwamen luisteren, allemaal toevallig omdat wij daar toch al aanwezig
waren.
Op een gegeven moment zien we het slachtoffer in elkaar zakken en
opgevangen worden, door mede-zangers.
Wij zijn toen meteen er op afgelopen en zagen direct al dat het fout zat.
Snel pols genomen en direct het besluit genomen om te gaan reanimeren, daar
niemand hier mee begon. Ik heb gereanimeerd en mijn vrouw nam de moeilijke taak,
zonder schromen op zich, om te gaan beademen.
Dus niet een echtgenoot van de burgemeester, maar WIJ namen die taak zonder
nadenken op ons. Gewoon omdat wij zagen dat dat nodig was en er tientallen
mensen alleen maar keken. We hebben geen instructies van wie dan ook
gekregen, ook de controles etc deden wij zelf en niet in opdracht van Penn. Die heeft daar staan kijken en deed voor de rest niets.
Handelen is in die situatie van cruciaal belang, seconden tellen dan!
Wij zijn dan ook blij dat we dat gedaan hebben, maar het doet heel veel
pijn als je dan zoiets op de website leest.
Wij zijn er nog altijd de hele dag mee bezig en ons verdriet en onze steun
gaat vooral naar die man en zijn familie uit.

Toevallig hoorden wij ook nog op tv bij het programma “avondgasten” op L1,
waar zij bij te gast was, haar zelf nogmaals herhalen alsof haar echtgenoot
alles had geĆÆnstrueerd. en gecontroleerd!
Niemand heeft ons instructies gegeven,
wij waren op ons eigen aangewezen en reageerden gewoon snel. Eerder nog, IK heb anderen geĆÆnstrueerd en gevraagd de pols te controleren etc. , de echtgenoot
heeft alleen in het begin even daar gestaan, maar echt niets gedaan.

Ik heb zelfs, tijdens het reanimeren, zelf de AED, die door een omstander was gehaald, moeten aansluiten, daar men niet wist hoe dat moest. Dus geen instructies van die gepensioneerde arts.
Waarom heeft een burgemeester, waar ik eerst mijn petje voor af nam, zo een
lage publiciteitsstunt gedaan....bah
Dit doet ons heeeel veeel pijn en verdriet. Wij zijn nog steeds kapot van
wat er gisteren gebeurd is.
Ons verdriet gaat vooral naar het slachtoffer en de familie en we hopen dat
alles goed komt.
Jammer burgemeester,.........



Schandalig pronken over de rug van een ander die vermeende hart chirurg heeft niks uitgevoerd maar ja de man van de burgemeester diep en diep triest

DS
Echtegenoot Penn heeft geen flikker uitgevoerd. Diegene die gereanimeerd hebben zijn John en Yvonne Snijders. Er stonden zoveel man en geen ene deed wat behalve John en Yvonne Snijders. Die zitten er nu nog mee maar daar hoor je niks over Dus die hoort respect te krijgen niet een gepensioneerd hartchirurg die zijn handen niet uitsteekt. RTV Maastricht ga je bronnen eerst na voordat je iets publiceert. De verkeerde persoon loopt er nu mee te koop en diegene die wat uitgevoerd hebben die zitten met een krob in de keel.

EvD vandaag 31-8-2016 0mdat ik geen enkele rectificatie kan vinden!

Ik lees dit nu pas naar aanleiding van een andere reanimatie. 
Het bericht hierboven is gotgeklaagt.

Let wel Mw. Penn, 'burgemeester' van Maastricht, dit zijn grove leugens die u dient te rectificeren. Het is heel erg moeilijk om mensen de AED cursus te laten doen, reanimeren is een heldendaad die uw man niet op zijn borst kan schrijven. De hierboven geplaatste leugens vragen om een actie.

Ik daag u en uw man uit om samen met mij een reanimatie en AED cursus te doen, zonder dat iemand weet wie u bent. Dan is er in ieder geval een beetje voldoening voor de mensen die de reanimatie op zich hebben genomen.
Gaat u schamen.
Ik zet dit artikel en de commentaren op mijn blog, het schrikt andere mensen misschien af als u over lijken gaat. De bedoeling is dat we de burgerhulpverlener promoten door het doen wat nodig is.
U mag beiden met mij contact opnemen voor de datum van de cursus.


En verder een dubbeldikke pluim voor de helden John en Yvonne Snijders!






Eveline van Donkelaar
Maastricht, 31-8-2016


De leugens






De lieverds van de belastingdienst.




Ik kijk op Facebook terwijl ik zit te telefoneren.
Daar vragen ze wat ik doe, ach….


Ik hang al een uurtje aan de telefoon met een door ons allen gefinancierd bedrijf voor rijke lui. Baas Wiebes is met vakantie en die zijn ze, denk ik, zoeken op zijn vakantieadres. Een meneer met een sexy voice vraagt me om "Een ogenblik geduld, alstublieft". Zolang ik me verbeeld dat het George Clooney is, is het nog vol te houden. Ik zeg ook elke keer maar wat terug. "Natuurlijk lieverd" of "En na dat ogenblik wat dan?"


De vreselijk vriendelijke dames van de belastingdienst die mij heen en weer schakelen omdat het systeem nou eenmaal zo ingewikkeld in elkaar zit, blijven positief en aardig.
Ik lach door mijn tranen heen.





Nooit schulden gehad en nu door slechte voorlichting van dat achterlijke UWV kom ik elke maand net genoeg te kort om niet veel te kunnen doen met mijn geld behalve het ene gat dichten met het andere.


Beide dames tonen begrip en proberen alle betrokken afdelingen op een lijn te krijgen. Er kan zelfs een grapje af. Ik complimenteer hen voor hun gesprekstechnieken. Ik stelde het bellen elke keer maar weer uit omdat ik bang was dat ik ontzettend pissig zou worden. Dat bleek dus niet nodig.

Uiteindelijk maken ze een redelijke oplossing voor mij die betekent dat ik toch nog een kop koffie kan gaan drinken ergens. En als ik iets van mijn inboedel verkoop, zoals ik af en toe doe als het nodig is, kan ik iets meer doneren aan de Staat der Nederlanden en aan het vakantiegeld van de Ministers. Ik heb dus weer hoop voor de toekomst.


Als je de belastingdienst belt, bedenk dan dat het niet het UWV is, leg uit wat je nodig hebt en wat je zelf kunt regelen en dan hoop ik dat je deze twee leuke dames treft. Ze zijn een en al oor en denken mee.
Leuker kan zo'n Wiebes het zelf nooit maken!



©Gavi Mensch
Nederland BV, 31-8-2016


PS Advies van de rijksoverheid afdeling belastingdienst: 



Vakantie voor softies



Of ik nog met vakantie ga?

Ik heb 2 weken bij het bos gewoond en elke dag stevige wandelingen gemaakt met twee enorme Duitse herders. En dat terwijl ik helemaal niet van wandelen houd. Doelloos wandelen alleen maar om je benen te bewegen, ik kan het niet. Ik beklim nog liever een berg waarbij het op de top naar beneden kijken het doel is. Wandelen met honden door een bos met heuvels heeft dus twee doelen. De honden en de heuvels. In de tijd dat ik met vakantie was heb ik gewoon niet aan thuis gedacht. Aan de belastingpapieren, aan wat ik allemaal moet, aan wat ik allemaal net niet haal. Daar niet aan denken is voor mij al vakantie.


Als ik naar mijn ver weg, te koop staande huisje ga, is dat geen vakantie. Daar ben ik aan het werk, ik ruim op en zoek uit, gooi weg en repareer. Het was mijn woonhuis en het ondergoed van tussen de 15 en 8 jaar geleden kan ik nog een keer dragen en dan valt het uit elkaar. De papierzooi die ik daar verplicht bewaar ga ik nooit meer gebruiken en elk jaar gooi ik een heel jaar plakjes beschreven boom in de vuurkorf.

Vakantie zoals in eeuwig feestend Ibiza, groenwaterend HawaĆÆ of een verlaten strand in Griekenland ken ik niet. Dat is minstens 30 jaar geleden. Een hotel/strand vakantie in een badplaatsje aan de Spaanse kust vol bekenden. En ook dat was het net niet voor mij. Voor mijn kinderen wel en dus was het goed.

Nu heb ik het hart niet om zonder meer naar Griekenland op vakantie te gaan. 
Ik kan niet op mijn ronde billies gaan zitten terwijl om de hoek de vluchtelingen als zombies moeten gaan zitten wachten tot ze verder mogen, of niet. Ik zou beginnen met kinderen opnieuw leren spelen en ouders weer activeren, voornamelijk om weer een nieuw bestaan op te bouwen met elkaar. 


Om hen te helpen over de sores van de afgelopen jaren te praten en steen voor steen af te breken en met die stenen een nieuw onderkomen te bouwen. Sterke mensen die de dood in de ogen gekeken hebben.
Ik zou in de plaats daarvan ook aan het strand kunnen gaan liggen met een parasol, een ligbed en een flinke laag factor 50. Met een koelboxje vol frisse watertjes en een zak vers fruit. Maar dat kan ik niet. Ik ben een softie.

Om die reden zou ik ook niet goedkoop naar Turkije vliegen, land van de dictator, de uitroeier! Ook daar vluchtelingen kampen zo groot als mijn provincie. Voor een dag verblijf geef ik een familie kleding en eten, voor een dag strand twee families eten en vers fruit.


Ik zou een hele sliert kindjes mee willen nemen voor een vakantie dag, weg met de lappen en doeken en trainingspakjes in de hitte. Hop allemaal in de zee, spetteren en lachten en hen leren dat de zee ook lief en vrolijk kan zijn. Daarna voetballen en badmintonnen en zakken vol perziken, appels en bananen. En heel veel frisdrank, voor kinderen blijft dat een avontuurlijke sensatie waar wij allang niet meer bij nadenken…bubbeltjes op je tong.

Ik heb nooit gedeugd voor goedkope vakanties. Ik ga liever niet.
Vroeger gingen mijn kennissen naar Oostblok landen. Kamperen. Met de auto vol Nederlandse produkten waarvan de restjes ook weer mee terug kwamen. Een kop koffie koste 50 cent en 5 cent fooi was al heel wat, dan stonden de mensen daar al te knippen en te buigen. Op souvenirs kun je afdingen, ze vroegen immers altijd veel te veel. Moest ik ook doen, zeiden ze dan.

Ik heb altijd liever gespaard voor een vakantie waar ik op gelijke voet kon blijven met de bewoners van mijn vakantieland. Ik was hen dankbaar voor de gastvrijheid, liet een flinke fooi achter en dronk gewoon een kop koffie minder als dat nodig was. Souvenirs heb ik nooit gekocht, wel kunstwerkjes van plaatselijke kunstenaars.
Ik heb met sommige mensen nog steeds contact.

Kortom, ik houd van eerlijk delen, ik mis niets van wat ik weggegeven heb, er komt zoveel voor terug!

Een werkvakantie naar een Grieks eiland zou ik wel willen. Ook al geeft de Rijksoverheid aan, dat Griekenland geen doorvoerland is van vluchtelingen (?). Overdag bij de oorlogsvluchtelingen, 's middags een uurtje strand en zout water en 's avonds wat sightseeing of met een pak thee, suiker, melk, vers water en heel veel koekjes op visite bij mensen die nergens echt gewenst zijn. Een simpel pensionnetje met een schoon bed en een eenvoudige douche is genoeg.

Proberen getraumatiseerde kinderen weer aan het lachen te brengen is veel meer vakantie dan afdingen in Roemenie.


Ik weet het, ik ben (gelukkig) een softie.


©Gavi Mensch
Maastricht, 31-8-2016





donderdag 4 augustus 2016

Helpende hand bieden in Turkije





Ik zie het al voor me. 

Ik organiseer in Spanje een demonstratie voor meer invloed van W.A. en Rutte op de Spaanse politiek.
Nee dus. 





Kijk, (enkele dames en heel veel heren) Erdoganaanhangers. 
Het wordt tijd om de boel in Nederland en Duitsland te verkopen en uw geld mee te nemen naar Turkije om de welvaart en de dictatuur aldaar een boost te geven. 

Bedenk wel dat uw homosexuele kinderen daar gevaar lopen. 
Dat u als vrouw niet mag lachen en dat de krant maar over Ć©Ć©n ding schrijft. 
Scholing is natuurlijk ook niet overal op niveau; communicatieve bezigheden op internet worden daar niet op prijs gesteld. 

Maar teruggaan naar het vaderland lijkt me logisch en heel fijn voor Erdogan.





©Gavi Mensch (en een beetje van Jan Dijkgraaf in Metro)
Nederland BV, 1-8-2016
in 120woorden