donderdag 4 augustus 2016

Helpende hand bieden in Turkije





Ik zie het al voor me. 

Ik organiseer in Spanje een demonstratie voor meer invloed van W.A. en Rutte op de Spaanse politiek.
Nee dus. 





Kijk, (enkele dames en heel veel heren) Erdoganaanhangers. 
Het wordt tijd om de boel in Nederland en Duitsland te verkopen en uw geld mee te nemen naar Turkije om de welvaart en de dictatuur aldaar een boost te geven. 

Bedenk wel dat uw homosexuele kinderen daar gevaar lopen. 
Dat u als vrouw niet mag lachen en dat de krant maar over één ding schrijft. 
Scholing is natuurlijk ook niet overal op niveau; communicatieve bezigheden op internet worden daar niet op prijs gesteld. 

Maar teruggaan naar het vaderland lijkt me logisch en heel fijn voor Erdogan.





©Gavi Mensch (en een beetje van Jan Dijkgraaf in Metro)
Nederland BV, 1-8-2016
in 120woorden





dinsdag 2 augustus 2016

Marktperikelen 6; de Laurentius markt


De Sint Laurentiusmarkt in Bemelen is een aparte belevenis. En wel om meerdere redenen.

Ten eerste is Bemelen een klein dorp in Zuid Limburg, vlak bij Maastricht, in een historisch gebied. De grote Amerikaanse begraafplaats is in de buurt, er worden nog processies gehouden en een groot deel van de burgerij heeft een bovenmodaal inkomen. Het dorp ligt in en op de heuvels en de is omringd door bossen en mergelgroeves. Het is een stukje aarde uit een sprookjesboek.

Het dorp is saamhorig op zon- en feestdagen en de markt wordt eens per jaar uitstekend georganiseerd voor en door de Harmonie. Een harmonie die van alle markten thuis is

Ten tweede zijn vrienden van mij tegenwoordig eigenaars van de dorpskroeg Roemer's eetcafe. En hele onderneming voor voormalige Brabanders in een super Limburgs dorp, waar ze overigens al jaren wonen (na de standplaats Maastricht te hebben verruild voor het dorpsleven).  Hij doet, zij kookt; het is min of meer een familiebedrijf geworden. Je eet er heerlijk, het is een prachtige locatie en de sfeer is prima en relaxt. Aangezien het heel moeilijk is om een plaatsje te bemachtigen op de Sint Laurentiusmarkt was ik blij met hun aanbod voor een stukje van hun kraam.


Ten derde is de markt echt meer een antiek- en brocante markt dan een rommelmarkt. Maar mijn vriendinnen hadden behalve dat ook een kledingrek met aparte kleertjes en dat liep als een trein. Mijn snuisterijen heb ik verkocht, ik ben in het geheel niet ontevreden; mijn antieke zaakjes staan weer op hun plek in mijn woonkamer/atelier.

Ten vierde heb ik weer mijn hart opgehaald aan de verscheidenheid van mensen. Veel Limburgers waaronder heel veel geboren Bemelenaren; de gemiddelde huizen prijs in Bemelen ligt rond het half miljoen. De gemiddelde wereldwijsheid ligt een stuk lager. Ik kan me over beide zaken nog steeds verbazen.

En als laatste heb ik nog nooit op een markt zoveel ongeloofwaardige dingen gehoord als hier, over de manier van leven van de Bemelenaren, over hun angst voor die Ollanders die maar een vreemd taaltje spreken en onbegrip over de koopwaar van diezelfde Ollanders. Zo kon iemand zich niet voorstellen dat een kraam zomaar een oud en morsig korset heeft liggen als bijzonderheid.
Of gewoon oude schoenen verkopen met enorme punten. Waar die punten dan wel niet voor waren.....

Met als kers op de taart de 60+ buurtjes die me vroegen waarom ik geen Limburgs sprak. Mijn antwoord dat ik 5 andere talen sprak leek een beetje langs hen heen te gaan. Wel begrepen ze dat ik wat landen gezien moest hebben. En of ik ook in Afrika was geweest. Daarop kon ik bevestigend antwoorden. Waarop ze een beetje dichterbij kwamen en zij haast fluisteren vroeg of ik niet bang was geweest bij al die wilden. Het duurde even voordat ik in staat was om te vragen over welke wilden ze het hadden. Hij wees op wat Afrikaanse maskers op zijn kraam. Ik was nog even stil en zei toen samenzweerderig dat ik niet in hun kookpot paste. Zij knikte en ik moest me snel omdraaien om niet in cynisch lachen uit te barsten. De rest van de dag werd er niets meer gevraagd, alleen maar geknikt.

Een kleine bijzonderheid. Sint Laurentius himself heeft de hele dag de regen tegengehouden. En dat in een tijd waarin de goten langs de straatjes die van de 'berg' naar beneden lopen de dag daarvoor nog iets weg hadden van een mini Niagara falls. Ook dat is heel uitzonderlijk.

Het was een heerlijke dag, vermoeiend maar met weer een heel andere kijk op het leven.

©Gavi Mensch

Bemelen, 19-6-2016




Haat is niets anders dan angst voor het gehate.



De afgelopen 24 uur heb ik heel wat keren de woorden haat en fobisch horen zeggen. Heel veel mensen heb ik gezien die alsmaar instemmend ja knikken en niet zo erg veel mensen die het hoofd nadenkend schudden. Veel meehaters en meepraters, veel populaire nep-rebelie.

In een programma op tv werd me door een vreemd lachend mannetje uitgelegd dat fobie en haat hetzelfde is. Homofobie en homohaat is hetzelfde? Geen enkele nuance?
Ik ben het daar helemaal niet mee eens. Niet met het vreemde lachje en zeker niet met de verkrachting van de Nederlandse taal.


Homofoben zijn in de eerste plaats bang dat ze zelf anders ( dan verwacht) zouden kunnen zijn. Ook zijn ze bang om 'verkracht' te worden terwijl gebleken is dat aardig wat mannen dromen van anale sex. Of ze ook homo's haten durf ik niet te zeggen. Ze zijn gewoon bang.

Bij Islamofobie zie je een ander verschijnsel. In de smalle denkwereld van heel veel bijbellovers en veel mensen die met 'bidden voor het eten' zijn opgevoed is het beangstigend om te bedenken dat anderen iets heel anders geloven. In de herinnering misschien de bloederige voorstellingen uit oude prentenboeken en bijna zeker weten de overlevering van die angsten door vele generaties min of meer streng gelovigen. De makkelijke haatzaaierijen van peroxidedingen en de economisch/politieke angst dat moslims macht hebben over het wel of niet volproppen van ons land met druk bezocht autosnelwegen, hebben daaraan allemaal bijgedragen.

Bijna alle fobieën zijn ontstaan uit de angst voor het onbekende, een onverwerkt verleden of sociale dwang of de angst gedwongen afstand moeten doen van je enige houvast.

Het woord Jodenfobie ken ik niet; wel Judeofobie. Het zou wat mij betreft kunnen vallen onder de angst als vermeld in Islamofobie.

Het juiste woord in het rijtje van anti-semitisme zou dus moeten zijn anti-islamisme

Judeofobie zou dan passen in de rij van angsten zoals Islamofobie.

Deze dagen worden de ismes en fobieën door elkaar gehusseld alsof het een boerenkool stamppot is. Veel gebep en weinig letten op de diepere betekenis van woorden en wat ze kunnen aanrichten.

Over het algemeen schelden we om onze frustratie kwijt te raken of als we boos zijn om onrecht. Ik vind dat een goede optie. "Schelden doet geen zeer, slaan des te meer."

Als ik iemand een mies mannetje noem, dan kan ik de redenen daarvoor tot op de laatste letter uitleggen. Ik ben echter niet fobisch voor het ventje; voor haat is hij te miezerig. Haten is trouwens een woord dat niet in mijn woordenboek staat, evenmin als jaloezie.

De saamhorigheid van de dames met de prachtige hoofddoeken, allemaal anders en toch bij elkaar horend, heeft veel weg van de (gedwongen) saamhorigheid van de gereformeerde vrouwen die alleen naar hun kerk een hoedje dragen.
Praten over kopvoddentax is een vorm van jaloezie, jaloers op de vrouwen die steun kunnen zoeken bij elkaar en zichtbaar als een sociaal blok naar voren kunnen treden.

Het peroxidehoofd als keurmerk komt alleen voor bij types als Wilders en Johnny van Flodder. Het hoofd van Wilders (als ex-donker harige) is een jaloers hoofd, een hoofd dat erbij wil horen.

Naar mij is gebleken, ik kan heel veel voorbeelden noemen, wordt jaloezie vaak geuit door middel van haatdragend gedrag: treiteren, onwaarheden vertellen en mensen naar het leven staan, dat laatste in het ergste geval.

Een stoere vrouw die niet gauw bang is, loopt de kans om vernederd te worden door een mies mannetje dat erg onzeker is en nergens bij hoort. En de haat van dat mannetje kan zich settelen in haar leven. Vaak gebeurt dat als er sprake is van huiselijk geweld.

Als we huiselijk geweld opblazen tot wereldlijk geweld, zouden daar best eens dezelfde overeenkomsten kunnen zijn. Jaloezie, op welvaart, op landbezit, op het educatieve niveau…. En angst.

Haat is niets anders dan angst voor het gehate. Voor het onbekende. Je kunt er niets mee. Je kunt het negeren want het gaat niet om jou. Iemand die jou haat om welke reden dan ook heeft een rottig leven, haten verpest je dag en je levensvreugde.

Sommige mensen "vind ik niet". Niet de moeite waard om me er druk over te maken, niet interessant, niet mooi en niet lelijk. Gewoon niet. Dat is veel makkelijker dan al dat gehaat. Mensen die me haten vraag ik één keer waarom. Daarna nooit meer, daarna negeer ik hen. En krijg ik geen zinnig antwoord? Of een antwoord als: "Ik haat dikke vrouwen van 64"? Tja... dan moet ik er om grinniken. Wat een trieste manier van haters om zich door het leven te worstelen.

Ismes en fobieën laat ik zo weinig mogelijk toe in mijn leven. Feminisme en atheïsme zijn enkele van de woorden die van mij wel mogen, ook al gebruik ik het het liefst in de vorm van feministe en atheïste. Fobieën heb ik, geloof ik, niet. De meeste angsten heb ik, denk ik, overwonnen.

Veel fobieën zijn trouwens aangeleerd of aangepraat. Zelf blijven denken is een must.



Gavi Mensch
Nederland BV, 1-8-2016


Update voor toe, een puike bijdrage van Tofik Dibi bij 'De  Correspondent'
https://decorrespondent.nl/5034/Homos-zwaai-niet-terug-maar-steek-je-middelvinger-op/1116886824372-66c63f8b

Update met info over wat angsten veroorzaakt als we het hebben over oorlogsslachtoffers
https://psychotraumanet.org/nl/tweede-generatie-oorlogsslachtoffers


dinsdag 5 juli 2016

Fascisme de herhaling

Fascisme steekt steeds weer de kop op omdat het zo makkelijk is: het drijft op zelfverheerlijking, de eigen partij, de eigen staat, het eigen volk  daar zweert men bij en voor al het vreemde voelt men verachting en afschuw. Tot wat dat geleid heeft in 40-45 lijkt men soms te vergeten.

Hier – vertaald – de 14 definiërende kenmerken van het fascisme zoals je ze kan vinden op de site http://www.rense.com

14 definiërende kenmerken van het fascisme
door Dr. Lawrence Britt 
Bron: Free Inquiry.co 
 Dr Lawrence Britt heeft de fascistische regimes van Hitler (Duitsland), Mussolini (Italië), Franco (Spanje), Soeharto (Indonesië) en verscheidene Latijns-Amerikaanse regimes onderzocht. Britt vond bij elk 14 definiërende kenmerken die ze alle gemeenschappelijk hadden.

1. Krachtige en doorgedreven Nationalisme - fascistische regimes neigen constant gebruik te maken van patriottische motto's, slogans, symbolen, liederen en andere parafernalia.Vlaggen worden overal gezien, vlagsymbolen op kleding en in het openbaar.

2.  Minachting voor de erkenning van de rechten van de mens - Vanwege de angst voor vijanden en de behoefte aan veiligheid zijn mensen in fascistische regimes ervan overtuigd dat de rechten van de mens kunnen worden genegeerd in bepaalde noodgevallen.  De mensen kijken vaak de andere kant op of keuren zelfs goed : folteringen, standrechtelijke executies, moorden, lange opsluiten van gevangenen, enz.

3. Identificatie van vijanden /zwarte schapen als een eenmakende factor - De mensen worden samengebracht in een eenmakende  patriottische buitennissigheid rond de noodzaak de gepercipieerde dreiging of de gemeenschappelijke vijand te elimineren: ras, etnische of religieuze minderheden; liberalen, communisten, socialisten, terroristen, enz.

4. Overheersing  van de militaire macht - Zelfs wanneer er wijdverbreide binnenlandse problemen zijn, krijgen de militairen een onevenredig bedrag van de overheidsfinanciering en de binnenlandse agenda is verwaarloosd. Soldaten en militaire dienst worden verheerlijkt. 

5. Ongebreideld  Sexisme - De regeringen van de fascistische landen hebben de neiging bijna uitsluitend door mannen te worden gedomineerd. Onder fascistische regimes worden de traditionele rolpatronen strakker. Echtscheiding, abortus en homoseksualiteit worden onderdrukt en de staat wordt voorgesteld als de ultieme hoeder van het gezin.

6. Gecontroleerde  Massamedia - Soms worden de media  rechtstreeks gecontroleerd door de regering, maar in andere gevallen worden de media  indirect gecontroleerd door de regelgeving van die overheid of door  sympatiserende  media-zegsmannen en leidinggevenden. Censuur, vooral in oorlogstijd  komt vaak voor.

7. Obsessie met de nationale veiligheid - Angst wordt door de regering gebruikt als een motiverend instrument over de massa.

8. Religie en regering zijn met mekaar verweven - regeringen in fascistische landen neigen gebruik te maken van de meest voorkomende godsdienst in de natie als een instrument om de publieke opinie te manipuleren. Religieuze retoriek en de terminologie is veel voorkomend bij de regeringsleiders , zelfs wanneer de grote principes van de religie haaks staan op het beleid van de regering of hun acties.

9. De macht van de ondernemingen  wordt beschermd - De industriële en zakelijke aristocratie van een fascistisch land zijn vaak degenen die de regeringsleiders aan de macht brengen, zij  creëren een wederzijds lucratieve  business/overheidsrelatie  en geven de elite macht.

10. De macht van de arbeider wordt onderdrukt - Omdat georganiseerde arbeidersmacht de enige echte dreiging is voor een fascistische regering, worden vakbonden ofwel volledig weggewerkt, of zwaar onderdrukt.

11. Minachting voor de intellectuelen en de Kunsten - Fascistische landen neigen een open vijandigheid voor hoger onderwijs en de academische wereld aan te moedigen en te tolereren . Het is niet ongebruikelijk voor hoogleraren en andere academici te worden gecensureerd of zelfs gearresteerd. Vrije meningsuiting in de Kunsten  en Letteren wordt openlijk aangevallen.

12. Obsessie voor Misdaad en straf - Onder fascistische regimes krijgt de politie haast onbeperkte macht om wetten af te dwingen. De mensen zijn vaak bereid om misbruiken bij de politie over het hoofd te zien en zijn zelfs  bereid  hun burgerlijke vrijheden in te perken in naam van vaderlandsliefde. Er is vaak een nationale politie met een vrijwel onbeperkte macht in fascistische naties.

13. Uitgesproken  vriendjespolitiek  en corruptie - fascistische regimes worden haast altijd bestuurd door groepen vrienden en medewerkers die elkaar benoemen in overheidsbetrekkingen en staatsmacht en gezag gebruiken om hun vrienden te beschermen voor verantwoordingsplicht. Het is niet ongewoon in fascistische regimes dat regeringsleiders zich de nationale inkomsten en zelfs kunstschatten toe-eigenen of zelfs ronduit stelen.

14. Frauduleuze Verkiezingen - Soms zijn verkiezingen in fascistische naties een complete schijnvertoning. Andere keren worden verkiezingen gemanipuleerd door lastercampagnes tegen of zelfs door moord op kandidaten van de oppositie, door gebruik van de wetgeving om het aantal stemmen en de politieke districtsgrenzen te controleren, en door manipulatie van de media. Fascistische landen maken gebruik van hun rechterlijke macht om te manipuleren en  de verkiezingen te controleren.



Uit “ Liberty Forum”


Via Dré Oudman.




Gavi Mensch

Nederland BV 5-7-2016

maandag 4 juli 2016

Het dichte verpleeghuis.





 



Tja……
Inkomens in de top v d ouderenzorg veel te hoog, gaat ten koste van kennis, bijscholing en salarisbudget zorgpersoneel. En dat gaat dus allemaal ten koste van de kwaliteit van zorg.

Al sinds ik verpleegkundige-van-dienst was in een verpleeghuis, klaag ik over het kennisniveau en de tekorten aan goed opgeleid personeel.

Actie ondernemen bij een uitbreiding van een buikgriepvirus d.m.v. barrière verpleging en extra vocht toediening en aanbod werden als belachelijk bestempeld. Na het weekend werden de maatregelen opgeheven. Het heeft voor onverwacht veel overleden patiënten gezorgd die nu met een natuurlijke-dood-etiket in de doofpot zitten.
Het 'vermaken' en 'begeleiden' van psychogeriatrische patiënten bestond uit het hen laten rond lopen in veel te donkere ruimtes en gangen, zonder buitenruimte en het verbod om op de gedeelde slaapkamer te komen.

Mijn contract van 6 maanden werd niet verlengd. Mijn baas en collega's vonden dat ik veel te weinig rekening hield met de economische kant. Helaas was zelfs het zogenaamd hoger opgeleide personeel niet in staat om simpele handelingen te verrichten. Wel in staat om medicijnen uit te schrijven….

Een van de geriaters moest de ambulance laten komen omdat hij zelf geen infuus kon inbrengen. Ik kon het wel maar mocht het niet. Volgens de ambulance broeders was dat aan de orden van de dag.
Met tracheastoma patiënten hetzelfde liedje. Ik was bekwaam maar eigenlijk niet bevoegd. De alleraardigste verpleeghuisarts, die 100 kilometer verderop woonde, was alleen bevoegd maar had het slechts een keer gedaan, lang geleden. En dus heb ik de canule verwisseld onder haar toezicht, gewoon omdat er niets anders op zat.
Dat zijn maar enkele voorbeelden van die slechte verpleeghuiszorg. En het is er niet beter op geworden. De onkosten door het gebruik van merkartikelen, individuele verpakkingen en niet gezamenlijke inkoop zijn hoog. Het geven van korte klinische lessen tijden de koffiepauze vindt men onzin.

De gebouwen zijn chic en onpraktisch.
Boven de begane grond is veiligheid van de niet-lopende patiënten in het geval van brand vaak niet gegarandeerd.

Psychogeriatrie kent slechte bijscholing en vaak geldt alleen die alleen voor de somatische zorgverlening.

Verpleeghuis- en dus ook de revalidatiepatiënten hebben geen gewone ziekenhuiszorg nodig en ook geen ouderenzorg. In een verpleeghuis bevinden zich ook veel jongere patiënten, met Korsakov, met kanker en met HIV bijvoorbeeld.
 Alzheimer is maar een van de dementiediagnoses: er zijn zoveel soorten dementie dat alleen daarvoor goede neurologen/neuropsychologen en verpleegkundigen zouden moeten worden ingezet. In plaats daarvan is de beroepsbevolking van een verpleeghuis 'gestandaardiseerd'. 
Alle zorgprofessionals met meer opleiding dan een verzorgende IG zijn een 'te grote onkostenpost' voor een verpleeghuis waar de directeur of het lid van de Raad van Bestuur vaak het salaris van 10 zorgprofessionals verdient (exclusief leasebak en soms chauffeur en een leuke onkostenvergoeding).

Verpleegtehuizen sluiten? Nee. Waar moeten dan die patiënten naar toe?
De oplossing ligt volgens mij op een heel ander vlak.

Laat de vele oudere verpleegkundigen op kosten van en door de overheid, bijscholen op die punten waarvan zij vinden dat het fout gaat in de verpleeghuiszorg. En zorg dat ze zich niets hoeven aan te trekken van de weerstand van managers of directies. Ze rapporteren aan de overheid, wel aan het geïnteresseerde deel ervan. Een verpleeghuis dat in de fout gaat of is gegaan zal het moeten doen met een aantal van deze praktijkbegeleiders. 

Het sluiten van (38) verpleeghuizen omdat ze niet goed functioneren is belachelijk. Eis een nieuwe Raad van Bestuur die verplicht wordt bij elke vergadering de praktijkbegeleider te hebben en te horen. Zorgmanagers zijn onnodig. Liever een afdelingssecretaresse die roosters, dossiers en afspraken bijhoudt en een logistiek aanspreekpunt is.
Daarnaast roulerende afdelingshoofden met passie voor hun werk en getraind in het verdragen van kritiek en natuurlijk meewerkend. Medewerkers die niet wensen bij te scholen, van welke rangorde dan ook, hebben geen keuze, zij worden ontslagen, zij zijn een gevaar op de werkvloer en een gevaar voor hun patiënten. De bijscholing hoeft niet uit eigen zak betaald te worden, dit gebeurt onder werktijd, is patiënt gericht en ook op de medewerker; de praktijkbegeleiding zorgt voor deze bijscholing op maat en op een praktisch en direct bruikbaar niveau.

Waarom oudere verpleegkundigen?
Ze hebben meestal al meer dan 30 jaar ervaring. Je hoeft hier geen mensen voor te hebben met een HBO specialisatie. Die zijn vaak heel erg theoretisch en duur.
En omdat oudere verpleegkundigen meestal niet meer aan een baan komen vanwege het de salarisschaal en het zogenaamde ziekterisico (duidelijk een vernietiging van menselijk kapitaal. En het is ook kostbaar om goede en ervaren krachten thuis te laten zitten. Zelfs 
verpleegkundigen met een 'slijtage mankement' zouden deze baan prima aankunnen.

Zo'n van Rijn snapt niets van zorg en zeker niet van verpleeghuiszorg, nog steeds niet; na de debacles met zijn vader en moeder blijft het econoompje blunders slaan. Alle geldverslindende verzinsels van de zogenaamde zorgmanagers hebben minder te maken met zorg dan het oppompen van een fietsband.

Na alle jaren van door de twee Kamers toegestane bezuinigingen en de hopeloze opgeblazen ideetjes van ene van Rijn en ene Schippers wordt de zorg steeds slechter.
.
Ondertussen luister ik naar Standpunt.nl met Van Rijn als gast. De man zegt alleen maar dat alles zou moeten (en dus gebeurt het niet) en doet niet meer dan de schuld geven aan anderen. De inspectie moet het allemaal maar regelen.

Ik weet 100% zeker dat die van Rijn echt geen notie heeft van waar hij het over heeft, dat hij liegt en fantaseert en dat hij verder weinig zinnige antwoorden geeft. Wat doet die man daar?
Wat doet Schippers daar? Wat doet Klijnsma daar? Waar was Samsom goed voor? Welke zekerheid hebben we nog van de zekerheden waar we altijd voor betaald hebben? Geen zorg, geen dokter, geen medicijnen, geen financiële hulp, geen pensioen?


Ik hoor net een suggestie van iemand die vindt dat er specifiek HBO verpleegkundigen voor wil organiseren. Ik begrijp dat niet. Ik zie in mijn werk geen voordelen, wel zie ik dat ze houden van schrijven en onderzoeken; dat is nou precies wat men in het verpleeghuis niet nodig heeft.

Over het 'waardigheid en trots project' van van Rijn reageert mijn maag direct. Heeft iemand even een teiltje?

 Wordt vervolgd.




©Gavi Mensch
Nederland BV, 4-7-2016

woensdag 15 juni 2016

Klassieke gevalletjes van semi-patiënte



Patiënten zijn patiënten en gek zijn we allemaal op onze eigen manier. 
Maar sommige mensen met een stoornis zijn net iets lastiger dan anderen.

Tegenwoordig heb ik twee semipatiënten boven mij wonen. Niet zo vreemd want de oude huisbaas, een beroemde Maastrichtse huizenmelker is ook een beetje van het padje af.
Gelukkig doen enkele van zijn zoons de zaken en heb ik van de oude heer alleen last als ik mijn auto aan het laden ben en hij telkens het tuinhek dichtdoet, zodat ik alles op de grond moet zetten om het weer open te maken.
Een van de niet zo wijze zoons, die niet veel meer in zijn leven gedaan heeft dan klusjes en in een huis van zijn vader woont enkele meters verderop, heeft geen idee wat 'verhuur' betekend. Hij zet ladders voor mijn uitgang omdat hij op het dak moet zijn, smijt piepschuim op mijn kleine duurbetaalde binnenplaatsje en komt ongevraagd mijn huis binnen terwijl ik onder de douche sta. Het scheelde maar weinig of ik had de politie gebeld. Een van de broers met meer verstand kon mij daar nog net van afbrengen. 

Toch was de familie verbaasd dat ik daar zo'n ophef over maakte.
 Onbegrijpelijk.
Als je bedenkt dat Maastricht vol rolluiken zit die bij het aanbreken van de avond allemaal dicht gaan, tot op de zolder, is het vreemd dat zo een inboorling zomaar op klaarlichte dag met zijn sleutel mijn huis binnen stapt.
Ach, het vreemde territoriumgevoel van de Maastrichtenaren zal wel opgelopen zijn tijdens de overheersingen van Jan en Alleman in het verleden. Helaas heb ik geen angst voor binnenkijkers of inbrekers en heb ik ook geen rolluiken. Voor mijn privacy houd ik wel de gordijnen aan de straatkant wat meer gesloten; het huis tegenover heeft heel veel ramen die precies mijn huis inkijken. En ik houd van pyjamadagen. Wat voor pyjama en hoeveel dagen gaat niemand iets aan.

Terug naar het huis. 
Mijn bovenbuurtjes zijn verhuisd, ze waren in verwachting en hadden maar 1 slaapkamer. Bovendien stonden ze al jaren op punt van verhuizen want de huurster op de bovenste verdieping is van het type semi-patiënt. Hoboïste zonder werk. Onduidelijke dag- en nachtritmes. Klost elke avond om 22.45 u naar beneden,gaat weg en komt soms na 5 minuten, soms wat later weer terug om dan alle trappen weer op te klossen. Ze ziet er uit als Jerommeke en doet me telkens weer denken aan zo'n Belgische tuinkabouter, een waar de verf al vanaf is.

Ik heb haar te eten gevraagd toen ik hier net woonde, ze at en vertrok en stond nog geen dag later te gillen op de gang dat het stonk naar de rook, ondertussen haar eigen peuken uit het gangraam kieperend. Ze heeft zelden een baan en als mijn bovenbuurtjes klaagden over haar urenlange nachtelijke ijsbeersessies nam ze haar hele familie mee naar de huisbaas om uit te leggen dat het niet waar was. 
Maar zelfs met een verdieping ertussen was het nog te horen. Ook haar momentjes van eigenliefde waren nogal rumoerig.

Alles irriteert haar, voornamelijk de andere huurders. Ze is agressief als ik vraag of ze geen peuken op de hoofdjes van mijn kleinkinderen wil gooien die op de binnenplaats spelen, zegt ze gewoon dat die peuken niet van haar zijn. Mijn bovenbuurtjes roken niet. 
Het is dus in plaats van slecht weer….het regent hier peuken. 
Ze gilt nog steeds over de rook en dat terwijl zij de enige in huis is die rookt. Enfin een gebed zonder einde. Een sombere, lelijke narrige jongedame van een jaar of veertig die ik nog nooit heb zien lachen en die bij nacht en ontij op haar hobo oefent, oefent!
In het huurcontract staat iets over geen muziekinstrumenten of huisdieren. 



Ik denk dat ik maar een hondje neem. 
Zo'n lieverd met kaken van oor tot oor en een schorre blaf.


De bovenbuurtjes zijn dus vertrokken en nu heb ik een bovenbuurman die ook semi-patiënt is.
Hij heeft een kindje van anderhalf dat hij af en toe een dag en een nacht bij zich heeft. Zou je toch zeggen dat het een lieverdje is, de papa. Helaas had ook hij last van het heen en weer lopen van de sombere hoboïste en meerdere malen moest ik 's nacht mijn bed uit om naar boven te rennen omdat ik dacht dat er mensen vermoord werden. Hij werd helemaal gek van de herrie boven zijn hoofd, kwam frequent klagen en toen ik hem verwees naar de huisbaas keek hij mij aan als of hij water zag branden. 
Hij uitte bedreigingen tegen de benen van de jongedame ( iets over breken) en toen ik zei dat hij naar zijn etage terug moest omdat ik de politie zou bellen als hij zo doorging, zei hij dat hij in therapie was om de agressie te controleren. Hetgeen mijn geruststelde…. maar niet heus.
Soms hoorde ik hem huilen, heel hard en urenlang telefoneren en toen ik hem waarschuwde dat het huis heel gehorig was en dat ik echt niet mee wilde luisteren, zei hij dat ik dan maar naar de huisbaas moest gaan. Dat had hij ook gedaan en de vloer boven zijn hoofd zou geluiddempend gemaakt worden.

Het leek me nogal overbodig om voor deze euvelen een nieuwe vloer te laten leggen. Ik sprak hem gelukkig weinig. Het agressieve macho typetje in trainingsbroek is nou niet bepaald mijn favoriet.
Op een dag kwam hij vragen of hij om mijn wifi mee mocht liften tegen betaling was ik wat terughoudend. Maar uiteindelijk had ik ook zoiets van dat zijn situatie misschien niet al te rooskleurig was.
Ik leende hem ook een poppenwagentje voor zijn dochtertje en wat boekjes.

Maar het duurde niet lang voordat hij 'vergat' om de Wifi bijdrage te doen. Geen geld maar wel nieuwe meubels, dat werkt niet helemaal bij mij. Toen ik hem er op aan sprak, zei hij dat hij moest werken maar dan wel eerst geld ging pinnen.
En voegde daar aan toe dat als hij dan te laat op zijn werk zou komen, dat mijn schuld zou zijn. Ik knikte en zei nog dat ik twee weken weg zou zijn en dat mijn vriendin voor de tuin en de goudvissen zou zorgen, dan wist hij wie er mijn huis binnen ging. En dat hij natuurlijk mijn plaatsje mocht gebruiken met zijn dochtertje als het warm was en dat ik daar speelgoed had laten staan.
Hij knikte en stapte in zijn auto.
Toe ik me net geïnstalleerd had bij de tv, klopt hij weer aan en gaf het geld zonder iets te zeggen en ging weer weg.
Ik laat me niet in de war brengen door stampvoetertjes en ging de volgende dag op reis.

 Bij terugkomst enkele dagen geleden, viel ik direct weer met mijn oor in de anderhalf uur durende telefoongesprekken die door de vloer heen lekten.
Wat een ramp. Dat gezoem dringt overal doorheen. Ik was blij toen hij om 12 uur naar bed ging.

Vanmiddag toen ik thuiskwam met de kleinkinderen, hield hij mij staande met een kletspraatje. Ik had daar geen zin in. Ik zei alleen dat er geen post was geweest tijdens mijn vakantie, of hij soms iets gezien had.
Hij had ook geen post gehad. Mijn kleindochter hing op mijn arm en ik wilde naar binnen.

Om te grappen zei ik dat de telefoongesprekken vannacht zacht moesten omdat mijn kleintjes bleven slapen. Direct schoot hij uit zijn slof, ik had zeker iets in mijn oren en misschien moest ik daar eens naar laten kijken. Ik maakte er voor mijn kleinzoon een grapje over. Hij was laaiend. Ik zei dat hij zich niet zo druk moest maken en ging via het tuinhek mijn achterdeur in.
Daarmee was voor mij de kous af.

Maar voor hem duidelijk niet. Een half uur later klopte hij aan de deur en ik deed open, in de verwachting de wifi bijdrage te kunnen vangen. Hij moest eens even met mij praten want ik bespioneerde hem toch niet? En wat had ik gehoord en aan wie vertelde ik dat verder? Ik wees op mijn kleintjes en zei dat hij moest stoppen zeker in het bijzijn van mijn kleinkinderen. Dat de levens van de medebewoners mij echt geen fluit interesseerde en dat ik hem daarom gewaarschuwd had over de telefoongesprekken. Hij kwam later nog wel eens, snauwde hij.
Ik vertelde hem vriendelijk doch beslist dat ik ook later geen behoefte had aan gesprekjes over zijn leven. Daarna volgde een scheldpartij waarop ik vlug de deur dichtdeed en op slot. Hij gilde nog dat ik altijd achter de deur stond als hij thuiskwam of wegging. En dat ik dus zijn telefoon afluisterde. En dat ik met iedereen ruzie maakte.

Ik nam mijn kleinkinderen mee naar de achterkant van mijn huis en moest even bijkomen van zoveel larie en agressie.
Ik was er helemaal klaar mee.
Wifi werd vergrendeld en het contact hield daarmee op.

Maar het duurde niet lang of hij stond weer voor de deur. Hij wilde nog €5 terug van de wifi (erg origineel als je achteraf betaalt). En anders verkocht hij het speelgoed van mijn kleindochter wel.
Ik schudde mijn hoofd en deed de deur weer dicht waarna hij tegen de deur trapte.
Na het inlichten van de zoon van de huisbaas over deze gang van zaken, kreeg ik te horen dat er post was geweest voor hem, van de reclassering en dat tijdens mijn afwezigheid de maffe bovenbuurvrouw ook al had geklaagd.
Dat van de reclassering verbaasde me niets.
Toen hij weer kwam zeuren over het geld en mijn afluistermethodes, heb ik hem via de dichte deur verteld dat ik, bij de eerst volgende klop op mijn deur, de reclassering zou inlichten over zijn bedreigende gedrag.

Enkele weken later bracht de zoon van mijn huisbaas, die ik ingelicht had over de agressieve manier van doen van het jongmens, de kinderspulletjes terug.

Er zijn veel te veel van dit soort uit de kluiten gewassen maar nooit volwassen geworden jonge mensen. Er wordt veel te weinig gecorrigeerd. Er is te veel angst en te weinig sociale controle.

Toen ik vandaag bij een winkel stond te praten met een vriendin die daar werkt, stond ik duidelijk in de weg van ook zo'n doorgeschoten puber van een jaar of 35.
Hij schoof mijn mandje met nog af te rekenen spullen weg met de woorden dat ik daar niet mocht staan. Mijn 'nou ja zeg' werd beantwoord met een scheldpartij waarbij de hele zaak opeens doodstil was, mijn vriendin een beetje achter de toonbank dook en de vuilbekkende slungel dreigend op mij af kwam.
Mijn blik hield hem tegen. 
Hij draaide zich al scheldend om en verdween naar het magazijn.

Mijn vriendin kwam achter de toonbank weer omhoog. Ik was niet zo blij met haar bangheid. Zij werkt daar al jaren en zij had de redelijk recente vrijwilliger op zijn nummer moeten zetten. Of ik niet bang was, vroeg ze. Ik zei dat ik zelfs niet bang ben om dood te gaan. En dat dit soort dat ziet. Ik heb gewerkt met zware jongens die ik naar hun kamer moest kunnen sturen. Moordenaars en verkrachters die moesten afkicken van de rechters. En de gouden regel was dat je nooit mocht laten zien dat je twijfelt.

Ik twijfel echter wel. Niet aan mijzelf. Maar aan de stoerheid van deze maatschappij, die niet flink genoeg lijkt om voor zichzelf op te komen. En als ze dat wel doen ook nog eens de klappen moeten opvangen.

Dagelijks zie en lees ik klassieke gevalletjes van jongens die zichzelf niet verdragen, nooit volwassen zijn geworden, moederskindjes; ik had ook wat van die twijfelachtige broertjes met uitermate korte lontjes. Van jongs af aan heb ik gezien wat gebrek aan kritiek doet met deze mannetjes. Semi-patiënten die het niemand naar de zin maken, er gewoon op los schreeuwen en meppen, die niet geholpen zijn met de agressiebeheersing therapie, zeker niet als de trainer een vrouw is.
Het woord semi-patiënt is geen excuus in de vorm van ze zijn 'bijna ziek'.
De maatschappij die dit soort mensen (voornamelijk mannetjes) tolereert is ziek.

Enfin. Het is weer rustig boven mijn hoofd. Ik heb geen zin om andermans kinderen op te voeden ook al kan ik vaak de neiging om even een kritisch woord te uiten, als ik bijvoorbeeld een winkeldeur in mijn gezicht krijg, niet onderdrukken. Het niet bang zijn voor een reactie maakt dat ik die meestal pas krijg, als de onopgevoede persoon ver genoeg verwijderd denkt te zijn van mijn blik.

Het zorgt toch vaak voor ongemak. Het feit dat ik een kleine ronde doch sterke 64+ vrouw ben, schijnt bij velen iets vreemds los te maken.
Helaas voor hen, heb ik nog nooit de kaas echt van mijn brood laten eten, behalve door mensen die meer honger hadden dan ik.


©Gavi Mensch
Maastricht, 7-6-2016.

 .

zondag 12 juni 2016

Omgevingsfactoren

'Omgevingsfactoren', de oorzaak van de meest 'populaire" ziektebeelden: kanker, ALS, autisme, PSP etc.


Graag zou ik dé wetenschap en dé farmaceutische industrie willen uitnodigen om te antwoorden op de vraag:
Waar staan jullie nou precies in dat van 'Omgevingsfactoren'?


Is dat gifgrond, pollutie, vaccinresten zoals zware metalen, bestrijdingsmiddelen, kleurstoffen, bijwerking van medicatie, straling, fijnstof etc ???

Kijk, als iedereen op dezelfde gifgrond woont, verbaast het me niets dat er een genetische factor wordt gevonden.
En als vader en moeder bijvoorbeeld zijn ingeënt met de vaccins uit een zelfde productie tijd, is dat ook nog wel te begrijpen.
Maar er is volgens de overheden geen vervuilde grond meer die kanker veroorzaakt. Ondanks het feit dat hele straten bewoners hebben die dezelfde kwaal ontwikkelen. Ondanks het feit dat er veel kindjes dood of met afwijkingen geboren worden, zegt dat blijkbaar nog niets over de gifstortplaats die er nog grotendeels onder zo'n straat ligt.

Bij heel veel moderne dodelijke ziektes spelen die omgevingsfactoren een enorme rol. Maar nog nooit heb ik gehoord van een acuut onderzoek van een van de overheden, als in een vrij jong gezin zowel de vader als de moeder binnen een jaar tijd overlijden aan ALS.
Of aan kanker.
Of als er geen genetische oorzaak is gevonden voor een gezin met drie autistische kinderen.

Ik hoop dat men even stopt met het speuren naar farmaceutische oplossingen en eerst de
zaken eens in kaart brengt. Want soms is het veranderen van de bestanddelen een vaccin al een omgevingsfactor minder, of van het alsnog afgraven van de tuinen en een bepaalde straat. Of van betere filters op de schoorstenen van de chemische industrie.

Ik vrees dat die oplossingen op de korte termijn duur zijn en dat ze op langere termijn minder vragen aan geldverslindende medicijnen, dat laatste is een factor die de farmaceutische industrie scherp in het oog zal houden.


"Ook spelen omgevingsfactoren een rol vermoeden wetenschappers."


"In de overige gevallen wordt gedacht dat er een combinatie van meerdere genetische en omgevingsinvloeden een rol speelt, maar tot op heden is onbekend welke precies."


"Over de invloed van stress tijdens de zwangerschap en blootstelling door chemicaliën is nog te weinig bekend om uitspraken te kunnen doen."


"Autisme Spectrum Stoornis (ASS) is een neurologische aandoening die zich kenmerkt door beperkingen in de sociale interactie en communicatie en de aanwezigheid van beperkende en repetitief gedrag. De precieze oorzaken zijn onbekend, maar onderzoek heeft aangetoond dat het waarschijnlijk om een ​​scala van genetische en omgevingsfactoren risicofactoren gaat."


"In een nieuw paper in het wetenschappelijke vakblad Nature concluderen wetenschappers nu dat slechts 10 tot 30 procent van de kankers door pech ontstaan. “Externe factoren spelen een grotere rol dan verwacht”, zegt Dr. Yusuf Hannun. “Mensen kunnen zich niet langer schuilen achter het excuus ‘pech’. Wanneer mensen roken – en kanker krijgen – is dit geen pech.” *

* Ook gerookt worden door uitlaatgassen, ongefilterde schoorstenen, fijnstof, chemische fabrieken en zelfs de damp die opstijgt uit vervuilde grond vallen hier onder. Zie het aantal kankergevallen onder mensen die nooit gerookt hebben of nooit bij rokers in de buurt zijn geweest.




Dit is zomaar een vervelend opfrissertje naar aanleiding van een artikel gelezen in Blendle.

Protesteren, de gemeente aansprakelijk stellen, de provincie, het bouwbedrijf, de fabriek….. het is allemaal mogelijk.
Erin Brockovich was zo iemand en goed voorbeeld had gevolgd moeten worden. Stond maar niet elke gifverspreider of vervuiler klaar met afkoopsommen maar met graafmachines, dan zou dat al een enorme hoeveelheid doden schelen.



Ik kom hier zeker nog op terug.  
En alle voorbeelden zijn welkom.



©Gavi Mensch
Maastricht, 12-6-2016

.

woensdag 18 mei 2016

Stop al die negatieve propaganda


Soms word ik wat triest van al die pro-pro-Palestina propaganda. 
Ik heb ooit uitgelegd dat ik geen zijde kan kiezen omdat ik allebei de VOLKEN goed begrijp. 
Wat ik niet begrijp is dat het geschil helemaal geweten wordt aan de Israëlische agressie. 

Waar het ene land al het geld investeerde in het opbouwen (via kibboets) met alleen kost en inwoning en hard werken voor de nieuwkomers) en ondanks de ach gossie situatie van heel veel families, veel geld en moeite stak in onderwijs en zorg, deed het andere land niets van dat alles en liftte mee op het ach gossie van de wereld.
Als van dat meeliftende land, dat duidelijk ook niets te verwachten heeft van de omringende moslimlanden, de leiders wat meer aan het VOLK hadden gedacht en wat minder aan hun ego van krijgsheren, zouden de Palestijnen er veel beter aan toe zijn. 
Nergens op Twitter of Facebook zie ik foto"s van Israëlische ziekenhuizen waar Palestijnen verpleegd worden of de hoeveelheid Palestijnen op de Israëlische scholen en universiteiten. En die zijn er, heel veel zelfs. Of Israëlische dienstweigeraarsbijvoorbeeld.
Dus voor elk agressieplaatje van Israëliërs tegen Palestijnen zou ik ook eigenlijk een foto willen zien van de agressies van de Palestijnen tegen de Israëliërs. 

Maar liever heb ik de foto's van de mensen die gewoon samenleven, dat zijn er nogal wat. 
 Hier heb ik bijvoorbeeld een artikel van vorig jaar dat mij hoopvol stemt.

Wat mij verdrietig maakt is dat hele VOLKEN te kakken worden gezet door allemaal mensen die het allemaal van horen zeggen hebben of het gewoon lekker vinden om nog wat olie op het vuur te gooien!
Wie is daar in gotsnaam bij gebaat?

Let op dat het de jongeren die naar school zijn geweest veelal het best met elkaar kunnen opschieten. Samenwerkende verpleegkundigen, artsen, leraren, wetenschappers. Educatie is de bron van de communicatie met WOORDEN. 

Wie graag de een of de ander de schuld wil geven, zal zich eerst in een eeuwenlange geschiedenis moeten verdiepen en dan nog..... 
Het belangrijkste is dat als je vrienden wilt maken en wilt praten over vrede, je afkomst niet telt, je godsdienst niet telt en je armoede of rijkdom ook niet.

Ook in Nederland zie ik alle soorten anti en pro dommigheden. Dommigheden omdat het vaak schelden om te schelden is, gebruikmakend van allerhande fobieën en -ismes. In een wereld waarin domme mensen zoals Geert wilders en Donald Trump hun grote bekken mogen openen, moeten we niet terug gaan schreeuwen maar hen laten lezen wat er bij hen niet gelukt is, communiceren met woorden die echt ergens op gebaseerd zijn. 

Ook van mijn vrienden en kennissen hoop ik dat ze hun mening over wie de beul is duidelijk kunnen verdedigen. Anders wil ik geen discussie met hen aangaan. Verdiep je of stop met alle negativisme. 
En wil je toch van leer trekken, doe dat dan dichtbij huis, waar de situatie ook niet strookt. Niet bij het opvangen van vluchtelingen bijvoorbeeld maar bij wantoestanden in de zorg, in het onderwijs en onder onze eigen corrupte politici.
Maar het is blijkbaar makkelijker om de straat op te gaan tegen of voor iets in een ver land dan tegen de rot situatie in Nederland, waar bijvoorbeeld iemand ontslagen wordt en daardoor slavenarbeid voor de gemeente moet doen. Gemeentes die miljoenen overhouden aan de niet geleverde WMO-zorg

Zullen we het daar over hebben? Zullen we voor beter onderwijs en een leerplichtwet tot 21 jaar de straat op gaan? Zullen we pensioenfondsbaasjes afzetten en zonder oprotpremie, bijstand of WW naar huis sturen? Zullen we stoppen met gillen over zaken die we daarna niet duidelijk kunnen uitleggen?

Vrouwen zouden bovendien nog beter moeten weten, elke vrouw wil vrede en een toekomst voor haar kinderen!




©Gavi Mensch
Nederland BV, 15-5-2016



donderdag 17 maart 2016

De tulpstoel







Geen stoel om dagelijks op te zitten alhoewel de stoel stevig genoeg is. De zitting is ongeschikt voor wiebelkontjes.
Het oude plastic is overtrokken met de stof van een min of meer verwassen  kussensloop uit een ver verleden tijd, toen de was nog gekookt werd. De bloemen zijn er alleen maar mooier op geworden.






Van de stijve bruine stoel, waarvan het enige ondeugendheidje de onderuitsnijding van de rugleuning is, naar een klein ' kunstwerkje', is een kwestie van tijd op de dagen dat er geen kleinkindjes zijn.
Ik doe namelijk bijna alles op de eettafel. En ik heb hier geen helpende kinderhandjes bij nodig.

Na de eerste 2 verflaagjes, waarbij de kleur viarieerd van roze rood naar oranje rood, komt het inzetje van de rugleuning.
Met een speciale lijm wordt het inzetje bevestigd en daarna schilder ik de rafelige randen in de kleur van de rest. Ook de achterkant is voorzien van een tulp.




Daarna komt het aflakken in dit geval met een blanke lak spray. 
Volgende stap, het bekleden van de zitting. Niet te veel stof op de punten van de zitting anders past het niet meer.





Zo'n stoeltje neemt aardig wat tijd in beslag. Van het uitdenken hoe je het gaat doen, welke kleuren je gaat gebruiken, of het strak in de lak moet of rauw, tot aan hoe de bekleding te spannen zonder dat ie bij de eerst 'zit 'scheurt.

Naar dan, als alles past, mag de tulp stoel even in het voorjaarszonnetje!
Daarna mag mijn Tulpstoel naar de TEFAF.





Drie dagen fun en voldoening als het klaar is.



©GaviMensch
Maastricht, 17-3-2016


.


woensdag 24 februari 2016

Odd bunches: Usa vs Uk

An American visited the UK and this is his description of Britisch life.
06 Oct 2015

If you're from Britain it's quite easy to often forget how great this place is. If you're not from Britain, however, we probably seem like quite an odd bunch at times.
The following Facebook post is written by 66-year-old American Scott Waters and 
pretty much fits both of the above. 
Penned following a visit to the UK this summer (most of which appears to have been in Cornwall, England), Waters wrote up the various cultural differences and posted them to the world of social media. 



Here's what he had to say about us:
I was in England again a few weeks ago, mostly in small towns, but here's some of what I learned:

* Almost everyone is very polite.
* There are no guns.
* There are too many narrow stairs.
* The pubs close too early.
* The reason they drive on the left is because all their cars are built backwards.
* Pubs are not bars, they are community living rooms.
* You'd better like peas, potatoes and sausage.
* Refrigerators and washing machines are very small.
* Everything is generally older, smaller and shorter.
* People don't seem to be afraid of their neighbors or the government.
* Their paper money makes sense, the coins don't.
* Everyone has a washing machine but driers are rare.
* Hot and cold water faucets. Remember them?
* Pants are called "trousers", underwear are "pants" and sweaters are "jumpers".
* The bathroom light is a string hanging from the ceiling.
* "Fanny" is a naughty word, as is "shag".
* All the signs are well designed with beautiful typography and written in full sentences with proper grammar.
* There's no dress code.
* Doors close by themselves, but they don't always open.
* They eat with their forks upside down.
* The English are as crazy about their gardens as Americans are about cars.
* They don't seem to use facecloths or napkins or maybe they’re just neater than we are.
* The wall outlets all have switches, some don't do anything.
* There are hardly any cops or police cars.
* 5,000 years ago, someone arranged a lot of rocks all over, but no one is sure why.
* When you do see police they seem to be in male & female pairs and often smiling.
* Black people are just people: they didn't quite do slavery here.
* Everything comes with chips, which are French fries. You put vinegar on them.
* Cookies are "biscuits" and potato chips are "crisps".
* HP sauce is better then catsup.
* Obama is considered a hero, Bush is considered an idiot.
* After fish and chips, curry is the most popular food.
* The water controls in showers need detailed instructions.
* They can boil anything.
* Folks don't always lock their bikes.
* It's not unusual to see people dressed differently and speaking different languages.
* Your electronic devices will work fine with just a plug adapter.
* Nearly everyone is better educated than we are.
* If someone buys you a drink you must do the same.
* Look right, walk left. Again; look right, walk left. You're welcome.
* Avoid British wine and French beer.
* It's not that hard to eat with the fork in your left hand with a little practice. If you don't, everyone knows you're an American.
* Many of the roads are the size of our sidewalks.
* There's no AC.
* Instead of turning the heat up, you put on a jumper.
* Gas is "petrol", it costs about $6 a gallon and is sold by the litre.
* If you speed on a motorway, you get a ticket. Period. Always.
* You don't have to tip, really!
* There are no guns.
Scotland, Wales, Ireland and Cornwall really are different countries.
* Only 14% of Americans have a passport, everyone in the UK does.
* You pay the price marked on products because the taxes (VAT) are built in.
* Walking is the national pastime.
* Their TV looks and sounds much better than ours.
* They took the street signs down during WWII, but haven't put them all back up yet.
* Everyone enjoys a good joke.
* Dogs are very well behaved and welcome everywhere.
* There are no window screens.
* You can get on a bus and end up in Paris.
* Everyone knows more about our history than we do.
* Radio is still a big deal. The BBC is quite good.
* The newspapers can be awful.
* Everything costs the same but our money is worth less so you have to add 50% to the price to figure what you're paying.
* Beer comes in large, completely filled, actual pint glasses and the closer the brewery the better the beer.
* Butter and eggs aren't refrigerated.
* The beer isn't warm, each style is served at the proper temperature.
* Cider (alcoholic) is quite good.
* Excess cider consumption can be very painful.
* The universal greeting is "Cheers" (pronounced "cheeahz" unless you are from Cornwall, then it's "chairz")
* The money is easy to understand: 1-2-5-10-20-50 pence, then-£1-£2-£5-£10, etc bills. There are no quarters.
* Their cash makes ours look like Monopoly money.
* Cars don't have bumper stickers.
* Many doorknobs, buildings and tools are older than America.
* By law, there are no crappy, old cars.
* When the sign says something was built in 456, they didn't lose the "1".
* Cake is pudding, ice cream is pudding, anything served for dessert is pudding, even pudding.
* Everything closes by 1800 (6pm)
* Very few people smoke, those who do often roll their own.
* You're defined by your accent.
* No one in Cornwall knows what the hell a Cornish Game Hen is.
* Soccer is a religion, religion is a sport.
* Europeans dress better than the British, we dress worse.
* The trains work: a three minute delay is regrettable.
* Drinks don't come with ice.
* There are far fewer fat English people.
* There are a lot of healthy old folks around participating in life instead of hiding at home watching TV.
* If you're over 60, you get free TV and bus and rail passes.
* They don't use Bose anything anywhere
* Displaying your political or religious affiliation is considered very bad taste
* Every pub has a pet drunk


* Their healthcare works, but they still bitch about it
* Cake is one of the major food groups
* Their coffee is mediocre but their tea is wonderful
* There are still no guns
 
*They have towel warmers!
* Cheers!!! 

----------------

I recognize a lot but also the odd American habits.
Specially copying the  British politeness part would do us, Dutch people, a lot of good!

Copy-pasted from a message from my dear friend Janet....you know who I mean. ;-)


Gavi Mensch
Nederland BV, 24-2-2016.



.