zondag 12 maart 2017

Turkey for Thanksgiving



Ik moet er vaak aan denken als ik het woord Turkey lees. Na zojuist de lading buitenlandse kranten te hebben doorgespit, moet ik ook nog eens denken aan de 'stuffing' van de vogel. 

Een land waar de vluchtelingen moeten werken zonder loon, een land opgebouwd met geld van buiten Turkije, waar mensen naar toe gaan ( ondanks de vluchtelingen) om goedkoop vakantie te vieren. 
Een land met een rijke cultuur en zowel een trotse als een schaamteloze geschiedenis, met nu een schaamteloze vrouwenhatende dictator aan de macht. Zo'n mannetje met een waanzinnig paleis, gebouwd met gestolen geld van de Turkse mensen waarvan er een veel te groot percentage van de inwoners laaggeletterd is en geen goede medische zorg heeft.

Ik prijs me nog steeds gelukkig met mijn Turkse collega's en kennissen, zelfs met mijn Turkse kapper die denkt dat hij ongegeneerd en zonder tegengas Erdogan aanhanger kan zijn en schrikt van kritiek. Ik ben niet bang van de schaar in zijn handen en grinnik om zijn napraterij. Eén vraag met diepgang en hij valt door de mand. Knippen kost €15, nog steeds.

Mijn mensen van Turkse afkomst zijn verdeeld geraakt sinds een jaar of wat en het spijt me dat ze hun saamhorigheid zijn verloren. De staatsgreep kwam niet voort uit niets. De orthodoxe geloofsbeleving en handelswijze van Erdogan & Co en het (aldus) afbrokkelen van de moderne Turkse Staat waren hier de aanleiding voor. Mijn collega-verpleegkundige van Turkse afkomst griezelt van Erdogan én van Gülen; zij is een fantastische all-round verpleegkundige, haar man werkt bij een groot accountantskantoor. De huistaken delen ze samen, jawel. Geen van tweeën hebben ze zin in een 'terug naar de Middeleeuwen' niet voor henzelf, niet voor hun familieleden in Turkije. De kinderen willen er niet eens op vakantie vanwege de geestelijke armoede. Dat is de andere kant van het verhaal.

Maar de  soms ook laaggeletterde landgenoten die in Nederland wonen? De Nederlandse Staatsburgers? Wat weten ze en wat denken ze? Die zien veelal alleen de Turkse propaganda op de Staatstelevisie.

Zouden ze beseffen dat Aboutaleb hen behoedt voor de verdere narigheid die hen in en van Turkije te wachten staat? Want nu worden Gülen aanhangers vermoord of opgesloten; hoe zal het gaan met familieleden van hen die hier verdacht worden van het aanhangen van Gülen? Of die niet vóór Erdogan zijn. En tegenstemmen in het Referendum? Wat is dat voor vreemde lange arm?

Erdogan is een opgefokte onruststoker die slecht omgaat met kritiek en mensenrechten en het sprookje van 'de nieuwe kleren van de keizer' nieuw leven inblaast. Een narcist zoals Wilders op plaatselijk niveau of Le Pen,  Trump en Kim Jung-un, om er maar snel wat te noemen. Schreeuwers en/of vrouwenhaters, antisemieten, xenofoben, haatzaaiers, manipulators en navelstaarders. Wat een griezelijke herseninhoud!!

Zo heeft Erdogan al beslist dat Nederlandse staatsburgers met een Turkse achtergrond allemaal Turkse staatburgers zijn. Is die man nu zo dom? Of denkt hij dat wij zijn domheid prijzen en hem napraten?

Heel vaak laat ik dit soort conflicten langs mij heen gaan. Maar dit is te erg voor woorden. Voor deze keer steun ik de regering in de maatregelen zie ze genomen heeft.

En Aboutaleb is een kei, die erger heeft weten te voorkomen. Dreigen met sancties en Nederland een nazistaat noemen.

Een krijsende buitenlandse minister die al schreeuwend haar gelijk probeert te halen en onder valse voorwendselen Nederland in komt ondanks een verbod, liegende consuls en veel niet loyale Nederlanders van Turkse afkomst die nu op video en foto staan, o.a. als stenengooiende oproerkraaiers.

Ik had ook graag gezien dat de regering ook Trump op de vingers had getikt over zijn uitspraken over buitenlanders en vrouwen.
Maar ik voel me al een stuk beter met een regering die binnenlandse politiek en buitenlandse politiek uit elkaar houdt.

Ik heb al genoeg aan de chaos hier, zonder inmenging van zo'n fanatieke nationalist als Erdogan. Mensen die slecht kunnen omgaan met echte democratie ( zoals bijvoorbeeld Denk) zullen meedobberen op de door niet-democraten veroorzaakte korte golfslag, die van het type waar je zeeziek en kotsmisselijk wordt.

Net zo misselijk als van een 'hatred-stuffed' Turkey.



©Gavi Mensch

Nederland BV 12-3-2017

zondag 5 maart 2017

Heerlijk Huis te Koop in Jerez.

 Te koop

Huis /bungalow in Jerez de la Frontera. 

Huis op perceel van 165 m2 eigen grond met een bebouwing van ca 95 m2. De overige ruimte is patio, zowel voor als ook achter het huis. 

Er zijn 2 slaapkamers (voorheen 3)en 2 badkamers waarvan 1 met toilet, bidet en douche en 1 met toilet en douche en aansluitingen voor wasmachine en droger.
Verder is er een ruime zitkamer met bibliotheekruimte en een gang naar de badkamer en de slaapkamers beide met ingebouwde kasten en 1 inpandige berging. Dan een grote eetkeuken met inbouwapparatuur en verrijdbaar keukenblok, raam en schuifdeuren naar de binnenplaats die half open en half overdekt is. 

Er is een zonnepaneel voor warm water en een elektrische geiser. Alles eigendom. Er is geen gas aanwezig, dus geen gesleep met butaangas.

Deel van de inboedel komt met het huis zoals elektrische apparatuur en een deel is ter overname. 
Het is 10 minuten max. lopen naar het oude centrum 
De Atlantische Oceaan kust is op een kwartier rijden afstand. De uitvalswegen  naar Cádiz en Sevilla  liggen op 2 minuten rijden. Er is een vliegveld in Jerez maar voor internationale vluchten vliegt men op Sevillaen daarna met een shuttlebuskind en een uitstekende treinverbinding naar Jerez.


Exterieur












Interieur












Dichtstbijzijnde strand









Jerez
















Vraagprijs is €125.000 en overleg altijd mogelijk.

Voor meer informatie mail naar Gavimensch@hotmail.com 



5-3-2017



maandag 20 februari 2017

Piraten zijn cool




Piraten zijn cool,  zegt mijn kleinzoon
Goed, na heel veel lees- en uitpluiswerk ga ik me dan maar eens concentreren op de Piratenpartij.

Ik heb daarvoor wel enkele voor mij geldige redenen waaronder:
Het Finse voorbeeld
Een vrouwelijke lijsttrekker
Een meer democratische democratie
Baas over eigen leven
Liquid democracy



Lees het interview in Vrij Nederland  eens door en vergelijk sommige zaken eens met de vastgeroeste werkelijkheid. Enkele opmerkingen spraken mij extra aan.

[.....Bijvoorbeeld de echtgenoot van Edith Schippers, onze minister van Volksgezondheid: die bleek als consultant geld te verdienen aan haar beleid. Over zulke zaken wil ik Kamervragen stellen.’.....]

[...Maar nieuwe methoden als Loomio maar ook liquid democracy maken directe zeggenschap van de burger tussentijds mogelijk. Volgens liquid democracy kan je je stem op bijvoorbeeld het gebied van zorg toevertrouwen aan iemand die je kent die daar veel verstand van heeft. Op die manier kan je in de democratie veel beter gebruik maken van de expertise van de burgers, en het vergroot de democratische betrokkenheid.’....]

[...En dan het gedoe over het bonnetje van Fred Teeven. Ard van der Steur is de derde VVD-bewindsman die erover is gevallen, maar Rutte lijkt er nauwelijks last van te hebben. Het verbaast me dat de verontwaardiging over de houding van de VVD niet veel groter is. Daardoor denken ze in die partij nog steeds dat ze met alles kunnen wegkomen, en.’...]


Ik heb al aardig wat verschillende partijen gestemd in mijn leven. Helaas gaan de meesten niet met de tijd mee, dulden geen inmenging of hebben te veel punten die overeenkomen met de gevestigde orde. En ze zijn vooral goed in het hanteren van partijbeschermende maatregelen.

Ik zou een partij willen die dagelijks meegaat met de gang van zaken. Die mij vertegenwoordigt in zaken die ik belangrijk vind voor de toekomst, voor mijn kinderen (uit de low-protest-generatie) en kleinkinderen die ik nog protestfähig moet maken (alleen op het gebied van de volksvertegenwoordigers).

Ik houd de Piratenpartij al jaren in de gaten. Ik snap dat Ancilla een mooie lijsttrekster is maar dan denk ik dat het ook wel een goede zet is. Ik ben niet zo'n vrouwenvrouw maar alles is beter dan de koppies van die half ingedutte mannetjes. Het zou andere partijen geen kwaad doen al die mannen eens van de eerste plaats te halen.
Tot zover deze korte overpeinzing.
Wordt hopelijk vervolgd.


©Gavi Mensch
Nederland BV 18-2-2017








woensdag 15 februari 2017

Volk en stemvee.



Veel populisten en ook minder populisten zeggen te spreken uit de naam van het volk. En het ergste is dat de politiek links van het midden deze standaardiserende en vaak denigrerende benamingen heeft geaccepteerd en ze soms overneemt.

Ik heb daar altijd een hekel aan gehad en het moest maar eens afgelopen zijn.
Het op een hoop gooien van de belastinggeld-ophoesters die de inkomens van de pluchezitters betalen vereist een andere manier van aanspreken.
De politiek klaagt over de narigheid over henzelf gespuid op twitter en andere media, ik moet er vaak om lachen, het zijn allemaal vernederende koekjes van eigen deeg.


Even voor alle duidelijkheid, als types als het peroxideding, Rutte of jongetje Pechtholt het hebben over de Nederlandse Kiezer, gebruiken ze daarvoor  graag de volgende benamingen:

Het volk
De burgerij
De gemiddelde burger
De armen
Het stemvee
Het publiek
De gewone man
Jan met de pet
De arbeider
De gemiddelde arbeider
De kleine man
Iemand van het gewone volk
De man van de straat
Jan de Arbeider
Jan Boezeroen
Het gemiddelde publiek
De gemiddelde stemmer
De volksbeweging
Wij (Ons)
Men
De burger
De mens
Het stemvolk
Vrouwen
Mannen

Opmerkelijk is dat men vrijwel alleen over mannelijke burgers spreekt.
(Dan is het eigenlijk wel logisch; vrouwen steken vaker hun hoofd boven het maaiveld uit.)
Dus wie 'ONS' en mij verwart, of me bij een van bovengenoemde benamingen denkt te kunnen plaatsen, hoeft niet te rekenen op mijn stem.
Blijft er dan nog een partij over?
Ik vrees het ergste.



Eveline van Donkelaar
Nederland BV, 20-2-2017






zaterdag 4 februari 2017

Diagnoses met de neus…..


Een diagnose 'opbouwen' is geen kwestie van bloed en urine onderzoek. Het is eigenlijk eerst een kwestie van kijken en zien, observeren, voelen ruiken, vragen en luisteren, sfeer proeven, optellen en aftrekken. Dan is het andere onderzoek slechts een aanvulling.

Voorheen deden de verpleegkundigen al die observaties van de patiënt ten bate van de diagnostiek. Daarvoor hadden we een gedegen kennis opgedaan met als basis anatomie en fysiologie, psychologie en pathologie. Verder werden we getraind in kijken, luisteren en communiceren met patiënt door een docent omgangskunde. 


Tijdens de avonddiensten op de SEH (toen nog gewoon de Eerste Hulp) deden we opnames en de truc was om een diagnose te stellen op basis van observaties die je dan een week of wat later terug kon zien. Ik heb meer weddenschapjes gewonnen dan verloren. Onze observaties kwamen duidelijk beschreven in het verslag (dossier) en de arts kon daar soms al een prediagnose uitfilteren: Soms was er een arts die tijdens de patiëntbespreking vroeg waar mijn observaties op zouden kunnen wijzen. Dat was de uitdaging om echt goed te observeren en om duidelijk te rapporteren.

Kom daar nu maar eens om, denk ik wel eens als ik hoor hoe vaak mensen naar een ziekenhuis moeten voor iets dat eigenlijk al duidelijk is. Maar al die bezoekjes brengen geld in het laatje en het is alleen maar lastig dat er ook nog een patiënt aan vast zit. Gelukkig is dit maar een klein percentage, er zijn fantastische medische teams.
Helaas ontbreken daar soms die snuffelende verpleegkundigen aan die nog die ouderwetse opleiding hebben gehad.

Of dat nog goed komt weet ik niet. Ik zie ze op het HBO niet aan poep en plasjes ruiken (dat kan eigenlijk alleen bij een in-service opleiding) en daar dan een heel kort en duidelijk verslag over schrijven. Over braaksel kun je heel veel zeggen en wonden ruiken allemaal naar hun eigen ziekteverwekker. Iemands houding geeft soms aan waar het letterlijk knelt en de pijn is af te lezen aan houding en mimiek Ik ben niet zo vaak in de luren gelegd door op elkaar geklemde lippen en het bijbehorende "het gaat wel".

Om die observaties te kunnen doen, heb je goede leermeesters nodig en geen mensen die per minuut werken. Maar ik denk dat ook veel te veel artsen vertrouwen op door machines gegenereerde uitslagen. Ik vraag me zelfs af of ze überhaupt nog wel een lesje wondruiken krijgen. Ik pleit voor de herinvoering van deze diagnosetechnieken en voor meer praktisch onderwijs in de zorg, alle zorg!




© Eveline v. Donkelaar
Nederland BV. 26-8-2016 

Uit: archief verpleegkundige observaties






.

woensdag 1 februari 2017

Overpeizingen van een mensch met kraak.




Als ik me oud voel, ouder dan ik ben, ouder dan de jaren die ik geleefd heb, helpt het om te bladeren in mijn beschreven verleden. De redenen waarom ik me oud voel, soms, worden dan duidelijk. Ik heb veel gedaan, goed en fout, meer goed dan fout, gelukkig; jawel, dat kan alleen ik maar beoordelen. Voor mijn fouten heb ik al geboet, ik heb er al wakker van gelegen, ik heb ze de revue laten passeren en erover nagedacht. Ik kan het verleden niet veranderen. Ik heb het een en ander overleefd en ik daarom wil en kan mij zelf niet veranderen, de overlevingsstrategie is in mijn persoonlijkheid ingebed. Ik kan wel gaan huichelen en draaien maar dat zit er niet in, zo ben ik niet.

Wel zie ik waar anderen soms last hebben gehad van mijn ietwat temperamentvolle  (klinkt niet zo erg) persoonlijkheid. Ik kan dat niet terug draaien, aan excuses heeft niemand wat; het meeste is te lang geleden of zijn die anderen dood.  Als ik tegenwoordig wat schrijf geef ik anderen in ieder geval de ruimte om het NIET te lezen. 

Ik heb grote moeite met een gebrek aan loyaliteit. Ik verdedig mijn mensen door dik en dun. Als ik dat ten onrechte doe, zeg ik dat later in een 1 op 1 situatie en nooit waar anderen bij zijn. Natuurlijk verwacht ik die loyaliteit ook maar alleen van mijn mensen, de mensen die me kennen en die ik ken. Vrienden en vriendinnen en anderen die die loyaliteit van mij 'for granted' namen kwamen van een koude kermis thuis. 

Ben ik lastig, vraag ik me dan? Daar kan ik 'ja' op antwoorden. Ik heb zo'n kop die alsmaar boven dat maaiveld uit wil. Anderen zouden zich daar voor kunnen schamen. Daar kan ik niets mee, helaas.  Het wil dus niet zeggen dat ik graag in het centrum van de belangstelling sta, helemaal niet; ik vind toegezongen worden al moeilijk. En die kop steek ik niet met voorbedachte rade naar boven.

Ik heb het meeste in mijn leven zelf moeten doen, ik wil dat blijven doen op de manier die mij het meest effectief lijkt, als was het maar met af en toe in plaats van een klopje op eigen schouder. 
Dat is ook zo'n teken van ouderdom. Dat die klopjes op mijn schouder vaak komen van nieuwe mensen. Dat is prettig. Door dat  'for granted' nemen krijg je steeds minder complimentjes.

Mijn kleinkinderen brengen mij weer terug in het heden. Veel van wat een moeder 'fout' doet, kan ze enigszins verbeteren bij de tweede kans die het zorgen voor kleinkinderen eigenlijk is. Tijdens een uitgebreid en meer relaxt (groot) moederschap zonder moederschap te zijn. Omaschap is heel spannend en leerzaam.   

Hoe ik hier op kwam? Oh ja ( dit is ook een teken van geen 16 meer zijn, de draad kwijtraken), ik zat te bladeren in het nog niet zo verre verleden en kwam de volgende herinnering tegen: 


Kinderlogica.


Daar op de rieten poef
Die kraakt van ouderdom,
Wiebelt ze en vraagt
Waarom die mand kraakt.

Ouderdom zeg ik
die mand is al heel oud

Dan kruipt ze lachend
Op schoot bij mij en
Zegt al wiebelend
En blij; Jij kraakt niet

En jij bent ook al oud
Maar jij bent geen mand


Blanca december 2013 






©Gavi Mensch
Maastricht, 1-2-2017